نویسنده: شاهین کلانتری

برخی از دوستانم که اهل یادگیری و مطالعه هستند حرف‌های خنده‌داری می‌زنند.

مثلاً می‌گویند کم‌تر کتاب می‌خرند، چون آنچه خریده‌اند، نخوانده‌اند، می‌گویند کم‌تر کتاب می‌خوانند، چون به آنچه خوانده‌اند کامل عمل نکرده‌اند و می‌گویند فعلاً وارد فضاهای تازه نمی‌شوند چون بر فضای قبلی چیره نشده‌اند.

نویسندۀ امریکایی، دوروتی پارکر می‌گوید: «چهار چیزی که با نداشتن آن‌ها زندگی بهتری خواهم داشت عبارت‌اند از…

آدم‌های ابله همیشه در زندگی من نقش مؤثری داشته‌اند.

داشتن جمعی از دوستان ابله باعث شد من به مطالعه پناه ببرم تا دیوانه نشوم…

نویسندگی جرأت می‌خواهد…

کل این پست دیشب در خواب به ذهنم رسید، دیدم ایدۀ خوبی دارد، تصمیم گرفتم منتشرش کنم…

به گمانم مؤثرترین افراد زندگی ما کسانی هستند که عادت‌های مؤثری را در ما ایجاد می‌کنند…

وقتی فهمیدی آینده مثل گذشته نیست، زندگی برایت به یک کشف و شهود دائمی تبدیل می‌شود، نه یک بازی تکراری…

غالب نویسندگان حوزۀ بهره‌وری و مدیریت زمان معتقدند که بهتر است برنامۀ روزانه‌مان را با سخت‌ترین کاری که داریم آغاز کنیم، چون انرژی و توان بیشتری داریم…

تعهد دیوانه‌وار یعنی تعهد به انجام کاری که هیچ زوری به خاطر انجام آن بالای سرت نیست…

ترسناک‌ترین انتخاب در مسیر پیشرفت و توسعه فردی، رضایت دادن به پادشاهیِ شهر کورهاست…

همیشه انسان‌هایی را که می‌توانند افراد مستعد را گرد هم بیاورند و به عمل وادارند، دوست داشته‌ام…

تا چند وقت پیش گمان می‌کردم کم‌حوصله بودن ویژگی مثبتی نباشد؛ اما حالا گمان می‌کنم کم‌حوصلگی ویژگی ارزشمندی است که باید از داشتن آن خوشحال باشم…

سرسختی در انجام کارهای سخت است که تمایز ایجاد می‌کند و توفیقی هم اگر هست در تمایز است…

فکر کردم بهترین مشوق من در زندگی چه کسی بوده است، کسی که هرروز من را با تشویق‌هایش هل بدهد جلو.

من موفقیت و رضایت خودم را با غالب بودن یکی از دو وضعیت زیر بر زندگی‌ام بررسی می‌کنم…