چند سال پیش در مطلبی با عنوان «سیزده نکته درباره ماندن در اتاق» از سوزان سانتاگ نقل کرده بودم:
«اگر بخواهید پایتان را از حد یک اثرِ صرفا خوب و امیدوارکننده فراتر بگذارید و به خطرپذیری و رضایتی حقیقی برسید که در بسیاری از آثار وجود دارد، ناچارید…
سر شام عصبی بودم.
آنقدر عصبی که ترجیح دادم به جای غذای روی میز، نان و پنیر و گردو بخورم.
به دلایل ریزودرشت خشم تمام وجودم را گرفته بود. مدتها بود اینقدر خشمگین و عصبانی نشده بودم…
ماکس فریش وقتی 27 ساله بود، یک روز صبح (یا شاید عصر یا شب) با خودش فکر کرد اینجوری نمیشود باید بین معماری یا نویسندگی یکی را انتخاب کند. چرتکه انداخت و دید در نمایشنامههای نیمهکارهاش گواه محکمی بر بی استعدادی او در نوشتناند. پس…
این صفحه را برای اطلاعرسانی منسجم و دقیق فعالیتهایم هوا کردهام! حس میکنم گزارش کوتاهی از فعالیتهایم لایههای دیگری را به رابطۀ من و شما اضافه کند…
تلخی نوشتن را زمانی میچشی که میبینی روی کاغذ آن آدم جالبی که خیال میکردی، نیستی.
نوشتن، سوزن خوبی برای ترکاندن بادکنک جهل و توهم آدمهای پرمدعاست. فقط کافی است قلم دست بگیری و بفهمی تمام آن حرفهای شفاهی فریبندهات، روی کاغذ جز مشتی مهمل بیسر و ته و سطحی نیستند…
تنها زیستن، محتاج کمیابترین شهامتهاست. چه بسیارند کسانی که حاضرند با دشمن خونی خود در میدان کارزار روبرو شوند، اما از روبرو شدن با خود در خلوت بیاغیار هراس دارند…
هر از گاهی که لباس متفاوتی میپوشم ایدههای تازهای را برای نوشتن پیدا میکنم…
چند روز پیش از یاور مشیرفر عزیز پرسیدم که یک روز ایده آل از نظر او چه مشخصاتی اشاره کرد، او به نکات جالبی اشاره
1 طی سال های اخیر بارها تلاش کردهام تا به جمع سحرخیزها بپیوندم، به جمع آنهایی که ساعت 4 یا 5 صبح بیدار می شوند
پیشنوشت: تلاش به منظور داشتن برنامه ای عملی و پایدار برای نظم شخصی را به اخذ بالاترین مدارک تحصیلی ترجیح میدهم؛ دوست دارم وقتم را به جای تلف
فکر میکنم از احمد حلت یاد گرفتم که «دیدی گفتم» را هرگز به زبان نیاورم. اتفاقهای مثبتی هم افتاد . دیدی گفتم جملهای ضد رابطه
پیش نوشت: راستش مدتهاست که مجله 24 را نخریده ام و تنها زمانی این مجله را تهیه میکردم که یادداشتی از سعید عقیقی در آن منتشر
پیشنوشت: خواندن مقالههای لیستی را دوست دارم. نوشتن در قالب ده فرمان همیشه رایج بوده است. و چندین کتاب هم با همین عنوان در حوزههای
بهمن فرسی در رمان بی نظیر شب یک شب دو می نویسد: “…اصلا بگذار خیالها را راحت کنم، ادبیات واقعی و صمیمانه دفترچههای خاطرات هستند
عدم رعایت قانون کپی رایت در ایران گاهی باعث میشود در مدت کوتاهی با چند ترجمهی مختلف از یک کتاب مواجه شویم.طی یکسال گذشته سه