تأثیر مثبت رادیو یادگیری

چارلز هَندی می‌گوید:

«ضرورت بیان شما را وادار می‌کند که آنچه را می‌خواهید بگویید شسته‌رفته و منظم کنید، و پس‌ازاین چندان مهم نیست که کسی به حرف‌هایتان گوش می‌دهد یا نه.

احتمال دارد بگویند موعظه کردن مانع یادگیری است، این حرف درست است جز درباره شخص موعظه‌کننده

بعضی پژوهش‌ها هم به این نتیجه رسیده‌اند که درس دادن بهترین راه یادگیری است.

قبلاً درباره ضبط روزانه‌ی صدایم گفته بودم؛ (+) مدتی بود ضبط کردن صدایم را کنار گذاشته بودم تا اینکه به ساختاری برای آنچه می‌خواستم بگویم برسم.

حالا هرروز گزارشی از هر آنچه آموخته‌ام را در یک پومودورو ضبط می‌کنم. اسم پوشه‌ای که این صداها را در آن ذخیره می‌کنم گذاشته‌ام: رادیو یادگیری

رادیو یادگیری شامل گزارشی است از کتاب‌هایی که خوانده‌ام، درس‌هایی که در متمم مرور کرده‌ام، مقالاتی که مطالعه‌ کرده ام، چیزهایی که از گفتگو با دوستانم آموخته‌ام، پادکست‌هایی که گوش کرده‌ام و همه‌ی تداعی‌هایم از آموخته‌هایم.

توی این فایل‌ها جوری حرف می‌زنم که انگار صدایم را میلیون‌ها نفر می‌شنوند، پس تا جایی که می‌توانم دقیق حرف می‌زنم و سعی می‌کنم مثال‌ها و مصداق‌های مختلفی را برای آموخته‌هایم بیابم.

صدالبته قرار نیست این فایل‌ها را هیچ‌کس دیگری بشنود و ممکن است هرگز به صدای خودم گوش نکنم؛ من فقط آموخته‌هایم را بازگو می‌کنم تا در ذهنم تثبیت شوند. حس می‌کنم با بیان آنچه آموخته‌ام گام مؤثرتری برای کم کردن فاصله تئوری و عمل برمی‌دارم.

چگونه نویسنده شویم؟ | دریافت کتاب قدرت نوشتن | کانال مهارت های نویسندگی در تلگرام
۳ (۶۰%) ۲ votes
20+

14 دیدگاه برای “تأثیر مثبت رادیو یادگیری

  1. احتمال دارد بگویند موعظه کردن مانع یادگیری است، این حرف درست است جز درباره شخص موعظه‌کننده. فوق العاده بود!
    از امروز، رادیو یادگیری هم توی لیست کارهای روزانه من قرار گرفت. نه فقط یه راه خوب برای تثبیت و کریستالی کردن یادگیریه بلکه وقتی هر شب یادگیری هات رو ضبط می کنی، در واقع خودت رو مستلزم کردی که هر روز یه چیزی یاد بگیری وگرنه شب دیگه چیزی برای گفتن نداری و ضایع میشی! یه ریمایندرِ از اینکه امروز چی به علم من اضافه شد.

    6+

    1. حتی الان مطالب تام راث توی کتاب Strengths Finder یادم اومد درباره افراد Achiever که دنبال آچیوهای پیاپی هستند و فقط عدد براشون مهمه و خیلی موقع ها کیفیت رو فدای کمیت می کنن، مثالش توی یادگیری خیلی واضحه. به عنوان یه فرد آچیور، رادیو یادگیری نه فقط می تونه یه ترمز باشه برام تا کیفیت رو به یادگیری ام اضافه کنم (راستش رو بگم، اگه محیط رو فراهم نکنم، نه آدم منظمی هستم نه یه آدم فعال نه یه کسی که دنبال یادگیری عمیق باشه، اما خوشبختانه تونستم این نقاط ضعفم رو تا حد زیادی برطرف کنم) هم حتی می تونه یه برد امتیاز باشه که آخر هر شب، اون احساسم که دنبال دستاوردهای بیشتر و بیشتره، ارضا بشه و بفهمه که امروز، چقدر مطالب جدید یاد گرفتم و این ها رو توی ستون آچیومنت هام اضافه کنه؛ تنها چیزی که باعث خوشحالی ام میشه.

      مطمئنم که روزهای آینده بیشتر به فواید رادیو یادگیری پی می بریم. :))

      0

  2. معلمِ مهربونم سلام

    منم همین الان مقدمه های عملی کردنش رو فراهم کردم.

    یه کاغذ گذاشتم دم دستم و دارم مطالبی رو که فکر میکنم به اون یک میلیون نفر میتونم آموزش بدم یادداشت میکنم.

    یه آلارم هم واسش تنظیم کردم اسمشو گذاشتم Radio Sam

    زبانم از تشکر قاصره شاهین جان. بی نهایت ممنونم

    1+

    1. سمانه عزیز
      شما به من لطف داری.
      از ذوق و شوقی که داری خیلی خوشحال میشم. خیلی
      آرزو میکنم به تمام آرزوهای قلبیت برسی.

      1+

  3. سلام شاهین عزیز،
    وبلاگت رو دنبال می کنم و به معنی واقعی کیف می کنم. کوتاه و مفید و خواندنی
    تو و امثال تو (بالاخص دوستان متممی) رو که می بینم لذت میبرم از وجودتون و حضورتون. (به قول امروزی ها کیف می کنم با شماها شدیم ۸۰ میلیون جمعیت 🙂 ) ولی در عین حال اونقدر بین خودم و شماها فاصله می بینم که نمی دونم چه طوری باید این فاصله ها رو پر کنم.
    تنها چیزی که مطمئنم اینه که می خوام به اندازه تو حس و حال خوب پخش کنم و بدونم که دارم “نقش خودم” رو برای این دنیا به بهترین شکل ممکن ایفا می کنم.

    آرزو می کنم همیشه پایدار باشی و برقرار

    0

    1. سلام بر سازای عزیز و مهربان
      از لطفی که به من داری بی نهایت سپاسگزارم.
      امیدوارم به تمام رویاها و اهدافی که داری برسی و همیشه در اوج باشی.

      0

  4. سلام شاهین عزیز
    کامنتم کمی نامربوط هست ولی چون اولین کامنت من در سایت تو هست، از این منظر شاید چندان هم نامربوط نباشد.
    اولین بار، از طریق لینکی که به کاریکاتوری که در درس های استراتژی محتوا گذاشته بودی با تو آشنا شدم و همون کامنت تصویر خیلی مثبت و حرفه ای از تو رو توی ذهن من ایجاد کرد. شاید یکی دو ماهی میشه، پراکنده، بعضی از مطالبت رو می خونم. شاید بیشتر به این دلیل که این اواخر دغدغه نوشتنم بیشتر از قبل شده و دوست دارم اون رو به فعلیت برسونم و بتونم افکار و ایده ها و فکرهام رو با بقیه به اشتراک بگذارم ( اشتراک گذاری و دیده شدن و شنیده شدن و خوانده شدن و …. یکی از بزرگترین لذت هایی است که هر کسی پنهان یا عیان به دنبال اون هست- من هم از این قاعده مستثنی نیستم)
    نوشته های خیلی خوب و تاثیر گذاری داری و خیلی از نوشته هات با ایده های جدیدی همراهه.
    حرف هایی هم که میزنی کاملا به دل میشینه. خوشحالم که اینجا هستم و فرصت این رو دارم که اینجا کامنت بگذارم.
    ایده رادیو یادگیری تو خیلی فوق العاده بود. حتما این رو عملی می کنم هم برای کریستالیزه کردن اون چه که یاد گرفتم و هم برای تمرین سخن وری و خیلی از خرده مهارت هایی که میشه با همین تمرین اون ها رو تقویت کرد.
    حتی استفاده از زبان انگلیسی هم میتونه برای تقویت Speaking هم خوب باشه. چیزری که اتفاقا امروز به دنبالش بودم و علاقه و فرصتی برای شرکت در کلاس های Free Distinction نداشتم.
    فقط مشکلی که هست اینه که برای انجام این تمرین باید یه جای دنج و خلوت پیدا کنم که انگ دیوانه بودن بهم نچسبه 😀
    خوشحالم که متمم من رو با دوستانی مثل تو آشنا کرده

    0

    1. سلام بر امین جباری اصل نازنین
      من کامنت های خوبت رو توی متمم خوندم.
      از لطفغی که به من داری بی نهایت سپاسگزارم.
      بی صبرانه منتظر راه اندازی سایتت و خوندن نوشته هات هستم.
      ایده ای که در رابطه با رادیو یادگیری گفتی عالیه.

      1+

  5. سلام مجدد شاهین جان…
    من سالهاست که دارم اینکار رو میکنم… شاید بهتر از نوشتن به من دید و خط و آگاهی میده… البته منکر تاثیرات نوشتن نیستم…
    ولی دوست دارم تجربه خودم رو هم منتقل کنم…
    من چون گاها برای سمینارها و دوره همی ها از زمان دانشجویی تا الان شرکت میکردم.. و بنا به شخصیت و ایگوی خودم که مشاوره و معلمی هست.. نمیتونم بگم چقدر این کار برای من مفید بوده… فقط بگم تا الان کلی کار کردم که نتیجه های بزرگی برام داشته…
    ولی چند راهکار بهتر و موثر تر برای دوستان سراغ دارن.. که البته میدونم بعدا خودت زحمت وسیع نویسیش رو میکشی..
    اول اینکه روی چیزی که میخوایین حرف بزنین تسلط نداشته باشین هم مهم نیست…
    مهم حرف زدنه… بزارین ذهنتون پرواز کنه.. سلول های عصبی یادآوریتون کار کنه و عضله های خاطرات آوریتون رو قوی تر کنه…
    لباس مخصوص تفکر و حرفاتون رو بپوشین..
    کاملا از زبان بدن استفاده کنین… یعنی بایستید و طوری حرف بزنید که در سالن پر از شنونده نشستید…
    اگر تدتاک رو دیده باشین… اکثرا کاملا خودمونی حرف میزنن… سعی کنین با خودتون راحت تر باشین…

    0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *