نویسنده: شاهین کلانتری

_آخری کیه؟ _خانمی که بغلتون وایساده. مغازه کیپ تا کیپ پر بود. همه آدم‌هایی که از نان ماشینی خسته شده بودند، تنور سنگی نادر تنوع

خانم صائبی، منشی شرکت و تقریبا نصف کارمندان آن طبقه پشت اتاق مدیریت ایستاده بودند تا از معرکه‌ی به‌راه افتاده عقب نمانند. هرچند، صدای آقای

همه ساکت. اینجا از همه پیشکسوتر من هستم، می‌خواهم تعریف کنم. شاید عده‌ای از شما چندین بار شنیده باشید، ولی این را برای تازه‌واردها تعریف

همه در اتاق نشسته‌اند و هیچ‌کس حرفی نمی‌زند. پنکه‌ی سقفی کُند می‌چرخد. چای خلیل سرد شده و انیس به استکان خیره مانده. خلیل خاکستر سیگارش

-۱۰۰ سال پیش با باتوم افتادن دنبال مادربزرگم که چادرت رو دربیار؛ حالا دنبال دخترم که شالت رو سرت کن. مادرم اشک‌ریزان همانطور که بغلم

-امیرعلی؟ درون چشمت پیاز کاشته‌ای چرا؟ -کر شده‌ای؟ نمی‌شنوی صدا را؟ -صدا؟ صدای چی؟ -صدای خرابی را، صدای سقوط را، صدای جندگی را. گوش می‌دهم

پاهایش از برخورد با زمین گر می‌گیرند. صورتش را عرق پوشانده است. امشب هم بدون کولر می‌خوابد. به طرف کمد چوبی می‌رود. آخرین شمع را

شیخ عرق‌ریزان می‌دود سوی میدان روستا. تنها میدان روستا. عبایش را باد می‌برد به هواها. فریاد می‌زند. هوار می‌کشد. «آهای مردم. های مردم. در کمین

توانگری در سینه باید، نه در خزینه. -کشف‌ الاسرار در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی «گزارش نیک»، هر روز فهرستی می‌نویسیم از کارهای نیکو و سودمندی که برای

یکی در غرقاب، یکی در آرزوی آب! نه غرقه‌ی آب سیراب، نه تشنه را خواب! -کشف‌ الاسرار در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی «گزارش نیک»، هر روز فهرستی

خوش دارم روزی ۳ بار پیاده‌روی کنم؛ هر دفعه‌ دستِ‌کم نیم ساعت. ولی بیشترینه‌ی روزها ۲ بار بیشتر نمی‌شود، نمی‌روم. ظهری گذرم افتاد به نیمچه‌طبیعتی

مادری و فرزند خردسالش را تصور کنید که به دست یک تبهکار در اتاقی کوچک زندانی شده‌اند. کودک که در همان اتاق زاده شده و

تو آن‌گه قدر خود دانی که خود را بدانی. -شرح شطحیات در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی «گزارش نیک»، هر روز فهرستی می‌نویسیم از کارهای نیکو و سودمندی

در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی «گزارش نیک»، هر روز فهرستی می‌نویسیم از کارهای نیکو و سودمندی که برای خودمان و دیگران انجام داده‌ایم. فهرست خود را به

چه بهتر که قصه‌پردازی را با ماجرا و شخصیت بیاغازیم،‌ اما گاهی هم می‌توان با مضمون یا درونمایه پا به دنیای خیال نهاد. در نقشه‌ی

با نوشتن داستان کوتاه: لذت اتمامِ نگارش یک اثر کامل را زودتر و بیشتر تجربه می‌کنیم. برخلاف نگارش رمان که زمان‌بر است و خاصه در