نویسنده: شاهین کلانتری

«آه! می‌گويند چون بگذشت روزی بگذرد هرچيز با آن روز. … پيشِ چشمِ من وليکن نگذرد چيزی بدونِ سوز می‌کشم تصويرِ آن را يادِ من

«وقتی که پرندگان سبک‌خیز واژه‌ها از شاخه‌ی زبان تو پرواز می‌کنند وقتی که خنده‌هایت، غوغای شور و نور در قلب شب‌گرفته‌ی این تنگنای سرد رنگین‌کمان

«کدام وقت پیروزی سخن را جشن خواهیم گرفت و کبوتران خاک را به سوی آسمان رها خواهیم کرد کدام وقت نام شعر را خواهیم برد

«هنوز هم ببرهایی در دنیا هستند که از رؤیای ما پاسداری کنند رؤیاها چون جنگل‌هایی گودند که ناگهان عبور ببری آن را زیبا می‌کند چون

«اینکه اغلب بخندی و زیاد بخندی؛ اینکه هوشمندان به تو احترام بگذارند و کودکان با تو همدلی کنند؛ اینکه تحسین منتقدان منصف را بشنوی و

«صبح‌ها وقتی چشم باز می‌کنم و می‌بینم که لازم نیست از رخت‌خواب یک‌راست راهی مدرسه شوم و سر کلاس درس بنشینم و حرف‌های معلم را

«من هر ماه بیشتر از ۵ دقیقه به گذشته‌ام فکر نمی‌کنم.» -ریموند کارور در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی «گزارش نیک»، هر روز فهرستی می‌نویسیم از کارهای نیکو

«اگر پس از عشق همان انسانی باشیم که پیش از عشق بودیم، به این معناست که به‌قدر کافی دوست نداشته‌ایم.» -الیف شافاک در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی

«بگذار بگریزند، لحظه‌ها را می‌گویم، پروانه‌ها را مخواه که آن‌ها را بگیری، مخواه که آن‌ها را نگاه داری. چشمک‌های ستاره شب را سوگوار کرده است.

«آدم‌هایی که حرکت نمی‌کنند، زنجیرها را حس نمی‌کنند.» -رزا لوکزامبورگ در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی «گزارش نیک»، هر روز فهرستی می‌نویسیم از کارهای نیکو و سودمندی که

«واقعاً چه لذتی دارد تنهاماندن و دوش‌ها را از بار مسئولیت‌های مختلف رهاکردن و سروصدانشنیدن و مصاحبت‌های ناجور را تحمل‌نکردن! حتی در این گوشه‌ی خانه

«با درد خوش توان بود عمری به بوی درمان» -فخرالدین عراقی در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی «گزارش نیک»، هر روز فهرستی می‌نویسیم از کارهای نیکو و سودمندی

«شکوه و شکر تو از عشق سزد زانکه به دهر دل تنگ تو ازو و خاطر شاد تو ازوست» -طالب آملی در سلسله‌‌پست‌های روزانه‌ی «گزارش