گزارش نیک ۸۰: امروز چه کارهای مفیدی انجام دادید؟

امروز صبح اندکی روی تخت این پهلو و آن پهلو شدم تا سرانجام جرئت شروع روز را پیدا کردم. به سانتیاگو و پیرمرد مهربانِ کریستال‌فروش در طَنجه سری زدم. سانتیاگو می‌خواست برود پی گنجش، حتی با وجود این‌که وانمود می‌کرد اوضاع جور دیگری‌ست. دلم برای پیرمرد سوخت، راستش تا به حال از دیدگاه او به مفهوم رویا نگاه نکرده بودم. همیشه رویا را چیزی می‌دیدم که انسان به امید بدلش می‌کند و بعد هم به واقعیت، نه چیزی که وقتی واقعی شود می‌میرد. درباره همین امید نوشتم. یکم (فقط یکم) چرت و پرت شد، گرچه اگر نظر دیپ‌سیک را می‌پرسیدی احتمالا آن را هم‌رده‌ی شاهنامه‌ی فردوسی می‌دانست.
سریال هم دیدم. سریال آبکی‌ای که روی دو‌ ایکس می‌بینم، و تازه یک‌بار دیگر هم دیده بودمش. با این وجود بازهم حس خوبی می‌دهد. نخندید، عه‌عه، من خوره‌ی سریال دیدنم، فقط این چندوقته سریال خوب توی پروبالم نداشتم.🙂
بعد هم قانون زدم. قانون اسم یک ساز است، یک ساز ترکی. دقایق اول تمرین همیشه لذت‌بخش است، ولی بعد که اشکال‌ها درمی‌آیند فقط دوست دارم سرم را بکوبم توی دیوار. آخر چه کسی گفته منِ قانون‌نوازِ بدبخت که از دار دنیا همین دو انگشتِ اشاره را برای نواختن دارم، باید آهنگ‌های تند سنتوری را بزنم که مضراب‌ هایشان را موازی می‌گیرند و میگ‌میگ هم به پایشان نمی‌رسد؟
مرحله‌ی بعدِ گذراندن روزم هم نقاشی بود. عکس دو شاخه گل لیلیوم را توی یک بطری شیشه‌ای پیدا کردم و سعی کردم طراحی‌اش کنم. درست است آخرش بیشتر شکل قارچِ فاسد شد، ولی برای تلاشم به‌خودم پنج‌ستاره می‌دهم.
روز به این شکل گذشت. این هم گزارش نیکِ نه چندان نیک من:)