نویسنده: شاهین کلانتری

    پا می‌شویم. راه میفتیم. چشم می‌خاند. پا می‌نویسد. پا می‌خاند. چشم می‌نویسد. پا می‌خاند. پا می‌نویسد. چشم می‌خاند. چشم می‌نویسد.   یک‌چُسه رهایی

  «تمرکزآر» عنوان کارگاهی یک هفته‌‌یی است برای تجربه‌ی همزمان نوشتن و مطالعه. چرا کارِ همزمان؟   وقتی با هم کار می‌کنیم: کار را به

    #کلمات_هفته عنوان بخشی از ستون #تردیدار است که هفته‌یی یک ‌بار هوا می‌شود؛ برگزیده‌یی از واژه‌ها‌یی‌ست که این‌سووآن‌سو دیده‌ام و پسندیده‌ام، همراه با

  علیرضا عامری نوشته بود: «آی شعر یک موی تو را به هزار نثر نمی‌دهم»*   اما باز کردن پای شعر به نثر این نیست

صدالبته که مشکل با چاپ زودهنگام کتاب است، وگرنه چی بهتر از چاپ بهنگام کتاب؟   دلایل پرهیز از چاپ کتاب بسیارند، از جمله‌: ۱.

  از «بوف کور» بسیار گفته‌ام توی کلاس‌ها، اما پیش نیامده درباره‌‌اش چیزی بنویسم؛ آن‌قدر بهش پرداخته‌اند که زدن حرفی نو، کوششی جانکاه می‌طلبد. باری،

    محمد صالح‌علاء نوشته بود: «من نگاهی به خانواد‌ه‌ام انداختم و مهمان‌ها انداختم با شرمی گل‌بهی گفتم: بله، با کمال میل.»*   از خودم

  #کلمات_هفته عنوان بخشی از ستون #تردیدار است که هفته‌یی یک ‌بار هوا می‌شود؛ برگزیده‌یی از واژه‌ها‌یی‌ست که این‌سووآن‌سو دیده‌ام و پسندیده‌ام، همراه با شاهد

  خودپند پندی‌ست به خود، نه به دیگری. فاز نصیحت برنمی‌داریم. درنگی‌ست بر گفت‌وگوی درون و آنچه به خود «امر» می‌کنیم: این کار را بکن/آن

  شاید بپرسی: «اصلن از کجا بدانم نویسنده‌ام که حالا برای نویسنده‌تر شدن بکوشم؟» مقصودم فراخ‌ترین معنای نویسندگی‌ست، در این تعریف هر کسی که چیزکی

  بهمن فرسی برای «شخصیت داستانی» معادلِ «نوشتآدم» را پیشنهاد می‌دهد. دیدم این کلمه دستِ‌کم واسه این تمرین نام مناسبی‌ست:‌ درباره‌ی آدمی که هنوز نامش

  امروز با همسفران «تمرکزآر» به این اندیشیدیم: چگونه یک روز عادیِ من به روزی استثنایی بدل می‌شود؟   نخست گفتیم، دوازده ساعت بعد،‌ طبق

  «چگونه به نوشته‌هایم شاخ‌وبرگ بدهم؟» این شاه‌پرسش‌های همسفران مدرسه نویسندگی است. حالیا ببینیم که تمرین «هفتک نویسنده‌ساز» چگونه به تقویت عضلاتِ متن‌گسترِ ذهن می‌انجامد:

  بیا فهرست کنیم. بیا نورون‌های بیشمار مغزمان را فهرست کنیم. بیا هرچه بی‌شمار است فهرست کنیم. بیا انگیزه‌هایمان را فهرست کنیم و هر فهرستی

  نمی‌دانم کدام رندی گفته بود: «اگر دقیقن بدانید دیگران درباره‌ی شما چه فکر می‌کنند، درجا دق می‌کنید.» برای اثباتش لحظه‌یی بیندیشید به آش‌درهم‌جوشِ افکار