➖روزنگاری اولویت ماست
یادداشت روزانه، زمینِ بازی نویسنده است، بهترین جا برای آزمودن شیوههای گوناگونِ نوشتن و رسیدن به ایدههای نو برای انواع مختلف نوشتار.
➖نوشته در نوشتن است
فراموش نکنیم که ایده بیشتر در هنگام نوشتن شکل میگیرد. پس آزادنویسی را جدی بگیریم و پیش از نوشتن نگران کمبود سوژه نباشیم.
➖رسانهی شخصیمان را جدی بگیریم
با هویت رسمی خودمان یک کانال تلگرامی (یا وبگاه شخصی و ویرگول و…) بسازیم و هر روز پارهای برگزیده از یادداشتهای روزانهمان ویرایش و را در آن منتشر کنیم.
➖آموختن با آموزاندن
انتقال آموختههای جدیدمان را در اولویت موضوعاتِ رسانهی شخصیمان بگذاریم.
➖ارکان جمله را برقصانیم
پیش از انتشار متن، بکوشیم هر جملهی آن را دستِکم به سه یا چهار شکل دیگر هم بنویسیم تا روانترین و مناسبترین شکل جمله برسیم.
➖سنجههای یک روز خوب
برای ارزیابی کیفیت روزهایمان سنجههای مشخصی در نظر بگیریم و در میانهی روز و پایان آن، به عملکردمان نمره بدهیم و سپس از خود بپرسیم: چگونه میتوانم در ادامهی روز یا فردا بر نمرهام بیفزایم؟
➖پرسشگری اساس اندیشه است
زیستی پرسشبنیاد بسازیم و در سه مرحله دربارهی مسائل گوناگون پرسش طرح کنیم. نخست با «چرا…؟» بیشمار سؤال بنویسیم، سپس گزینههای بسیاری را با طرح «چه میشود اگر…؟» خلق کنیم، و در نهایت گزینهیی را انتخاب و برای اجرای آن تمرکز کنیم روی: «چگونه…؟».
➖انواع گوناگون کتاب را دریابیم
سبدی متنوع از آثار داستانی و غیرداستانی برای مطالعه فراهم کنیم.
➖یادگیری وابسته به تکرار است
در کنار مطالب تازه، مطالعهی چندبارهی یک یا دو متن کلیدی را در برنامهی روزانهمان بگنجانیم.
حتا میتوانیم از روی آنها بنویسیم.
➖شعر یعنی گریز از روزمرگیِ زبان
انس با شعر به افزایش سلیقهی کلامی میانجاند. پیوندمان با شعر کهن و نو را همواره محکمتر کنیم.
➖گسترش دایرهی واژگان با تمرین کلمهبرداری
هر روز دستِکم یک واژهی تازه به دایره لغاتِ فعالمان بیفزاییم.
➖استعارهای برای تداوم در مسیر نویسندگی
پرورش مهارت نویسندگیمان را مانند پرورش کودک انسانی ببینیم. با توقعات نابهنگام به ذوق خودمان لطمه نزنیم.
