نویسنده: شاهین کلانتری

  #کلمات_هفته عنوان بخشی از ستون #تردیدار است که هفته‌یی یک ‌بار هوا می‌شود؛ برگزیده‌یی از واژه‌ها‌یی‌ست که این‌سووآن‌سو دیده‌ام و پسندیده‌ام، همراه با شاهد

  لذت این روزهایم: تولید و تماشای خرچنگ قورباغه. قلم‌شیدا بودم قلم‌شیداتر شده‌ام. مدام ماژیک به‌ دستم و کاغذ پُر می‌کنم. آرامشم می‌دهد. در همین

  با جهان‌بینیِ نادوگانه به موضوع می‌نگریم. آدم‌ها را به خوب مطلق و بد مطلق تقسیم نمی‌کنیم. پس در آغاز به این پرسش پاسخ می‌دهیم:

  نوشتن یعنی تماشای زندگی روی دور آهسته.   اما پاسخ هر نویسنده‌یی به این‌ پرسش متفاوت است: چرا آدم باید زندگی‌اش را روی دور

  آیا نوشتن چیزی گمشده را به تو باز می‌گرداند؟   پاسخ آری به این پرسش، به این حس و تنها همین حس، ضامن تداوم

  از شیوه‌های متن‌گستر بسیار گفته‌ایم و خاهیم گفت. اینبار نوبت «دوستان متن‌گستر» است. شده هنگام گفت‌وگو با دوستی حس کنید کلید ماجرایی گشوده شده

احمد ابومحبوب در کتاب «تحلیل کالبد نثر» می‌نویسد: «هر ساله مقداری واژه و اصطلاح جدید در فارسی پدید می‌آید که یا نویسندگان و شاعران بزرگ

بین صدور نفت و صدور قالی فرق اساسی است. دومی صدور نقشه‌ی روح آدمی است. -رضا براهنی ادبیات تبری‌ست برای شکستن اقیانوس یخ‌زده‌ی درون ما.

در وبینارهای آینده‌نویس برنامه‌ی تمرینی منظمی که شما هم می‌توانید به آن بپیوندید. ۱ واژه تمرکز ما روی گسترش دایره‌ی واژگانمان با تمرین کلمه‌برداری است.

حیات‌واژه چیست؟ حیات‌و‌اژه کلمه‌یی‌ست که مفهوم آن در پیوند با بود‌وباش ماست. حیات‌واژه کلمه‌یی‌ست که مهم‌ترین و زیباترین اولویت‌های زندگی‌مان را یادآوری می‌کند. حیات‌واژه بسته‌ی

  هر هنگام که مجال و تمرکز چندانی برای مطالعه نیست، در لغت‌نامه پرسه می‌زنم.   دیدم بدک نیست چند روزی چالش #همواژه راه بیندازیم.

  شاید نوشتن یعنی کوشش برای تبدیل پرسشی آزارنده به پرسشی تحمل‌پذیر.

  (این فرسته نسخه‌ی متنی وبینار امروز نویسنده‌ساز است. لازم به ذکر است که طی چند روز آینده وبینارها ضبط و آپلود نخاهد شد.) (همچنین

  تمرین نخستین روز برنامه‌ی هفتگی روزنگاری گفت‌وگونویسی است؛ نوشتن دغدغه‌های شخصی در قالب دیالوگی درونی، بین دو من. دو منِ متفاوت و متضاد با