چند موضوع برای تمرین مقاله‌نویسی و جستارنویسی+ویدیو

چند موضوع که نوشتن از آن‌ها می‌تواند برای تمرین نگارش غیرداستانی و نوشتن به قصد رشد فردی سودمند باشد:

خوب شنیدن
چگونه شنونده‌ی بهتری باشیم؟
تفکر نقادانه
سنجشگرانه‌اندیشی چه راه‌ و رسمی دارد؟
مطالعه‌ی بیشتر
چطور کتاب‌های بیشتری بخانیم؟

 


 

همچنین نکات طرح‌شده در این کلیپ‌ها کمک می‌کند تا راحت‌تر بنویسید و پیوندی بین برند شخصی خودتان و مقاله‌نویسی ایجاد کنید:

 

 

 


در همین رابطه مطالعه‌ی مطالب زیر را پیشنهاد می‌کنم: 

آموزش مقاله‌نویسی

جستار چیست و چگونه جستار بنویسیم؟

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

17 اردیبهشت 1402

17 اردیبهشت 1402

10 اسفند 1401

10 اسفند 1401

8 فروردین 1404

8 فروردین 1404

11 خرداد 1404

11 خرداد 1404

4 پاسخ

  1. استاد عزیزم من به بهانه‌ی یادگرفتنِ نوشتن شما را پیدا کردم. ولی شما بهم یاد دادین بنویسم و هزار بهانه برای زندگی پیدا کنم. و بعد بنویسم فقط برای نوشتن بدون هیچ بهانه‌ای.ممنون به خاطر وجودِ نازنینتون.

    1. عزیز دلمی سارا جان
      من خوشبختم که دوست گرانقدری مثل شما دارم.

  2. اول از ضرورت مقاله‌نویسی گفتیم. با چرا شروع شد.
    بستری است برای بهره‌وری بیشتر از اندیشه. فرصتی برای به‌آموزی تجربه‌ها و انتقال آن‌ها به دیگران. در یک کلام ابزاری برای توسعه و رشد فردی.

    برای همین از دغدغه‌هایمان می‌نویسیم. از همان‌ها که امان‌مان را بریده، حتی در رویا هم خرمان را ول نمی‌کنند.
    همان اندیشه‌هایی که ظرف‌ها را از دستمان سر می‌دهند پایین و تَرَقّ، صدای بلندِ شکستن شیشه.
    همان‌ها که در مجرای گوش انباشته شده و واکنش «کلا تو برهوتی‌ ها!» را برمی‌انگیزانند.

    همان تغییری که نیازش داری. پس با این سوال شروع می‌کنم: چه تغییری حالت را بهتر می‌کند؟ از تغییری در رفتار می‌گویم. تغییری که نتایج نسبتاً پایدارتر به بار می‌آورد، نه یک خوشی مقطعی. مثلاً چطور مصرتر باشم در پیگیری خواسته‌هایم؟

    چرا نیستم. اصلاً چرا باید مصر باشم؟ بایدش اجباری بیرونی است یا ضرورتی درونی.

    شاید از زودرنجی‌ام بنویسم.

    یا سوالی دیرینه: عشق از کدام سوراخ می‌آید توی زندگی؟ هست یا می‌آید؟ ساخته می‌شود؟ من که نمی‌دانم، اما این روزها اگر گیرش بیاورم، دست و بالش را می‌بندم و می‌اندازم توی گونی، توی عشق‌خانه‌ی تنم.

    بعد می‌رویم سراغ اینکه چطور بنویسیم:

    ۱. تولید چرک‌نویس، آزاد نویسی؛ هر چه هست را بنویس.
    ۲. برای گسترش، پرسش طرح کن.
    ۳. قصه‌گو باش.
    ۴. از تشبیه و استعاره بهره بگیر.
    ۵. جمله‌هایت را کوتاه کن.
    ۶. میان‌تیتر بگذار. خواننده یک نگاه کلی اول می‌اندازد به مقاله‌ات.
    ۷. غول آخر، منتشر کن، بازخورد بگیر و دوباره بنویس.

    اینجاست که پناه می‌برم به همان تکنیک نویسنده‌ساز. خیال کن بدترین مقاله‌نویس دنیایی، حالا با خیال راحت گند بزن، اما بزن.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *