نویسنده: شاهین کلانتری

 قصۀ روز: گویند روزی افلاطون نشسته بود. از جمله خاصان شعر مردی به سلام او اندر آمد و بنشست و از هر نوع سخن همی

 قصۀ روز: «شاندرو پتوفی» شاعر نامدار مجار زمانی دچار فقر مالی شدید بود، روزی می‌خواست از رودخانه‌ای بگذرد اما پولی نداشت که به قایقران بدهد،

 قصۀ روز: گروهی از شیاطین سعی داشتند تا در روح مردی روحانی که در قاهره زندگی می‌کرد، نفوذ کنند. آنان سعی کردند با زن، خوراک

یادداشت‌های روزانه من از پاره‌‌های بی‌ربط تشکیل می‌شود. بنابراین اگر پیش شروع هر پاراگراف یک دایرۀ توخالی دیدید بدانید که موضوع عوض شده. روزانه‌نویسی به

بدیهیات: آیا می‌دانستید آدمیزاد کلا حدود 22 هزار روز ناقابل عمر می‌کند؟ (البته اگر این وسط بلایی سرش نیاید) خب، و چون وقتی اینجوری به

اگر قرار بود برخی کلمات را در باغچۀ قلبتان بکارید کدام کلمات را انتخاب می‌کردید؟ روز خوب یعنی روزی که کارهای غیر فوری و مهم

داشتن وقت کافی اصلاً اهمیتی ندارد؛ مسئله داشتن انرژی کافی است. بهره‌ور از تمام نیرویی که داریم باید روی کاری تمرکز کنیم که در اولویت

پل والری گفته نوشتن پیش از تناول صبحانه، عجیب جواب می‌دهد. در خلوتم صفحات صبحگاهی می‌نویسم، حالا آشکارا می‌خواهم یادداشت صبحگاهی هم هوا کنم. این

بین قطعاتی که در ادامه می‌خوانید ارتباط خاصی وجود ندارد. رابطۀ من و این وبلاگ هم ماجرایی‌ست. از هر طرف که می‌روم باز برمی‌گردم اینجا.