نویسنده: شاهین کلانتری

برای آشنایی با کشکول این مطلب را بخوانید: کشکول چیست؟ | کشکول کلانتری هوا می‌شود دو قصار: شايد تمام كاری كه آدم می‌تواند انجام دهد

برای آشنایی با کشکول این مطلب را بخوانید: کشکول چیست؟ | کشکول کلانتری هوا می‌شود از صفحۀ فیس‌بوک وازریک درساهاکیان: از فرمایشات گهربار جان کاساوتیس:

برای آشنایی با کشکول این مطلب را بخوانید: کشکول چیست؟ | کشکول کلانتری هوا می‌شود اولین چیزی که در کشکول امروز می‌خوانیم جمله‌ای است از

زنده رود از مجله‌های جدی و جذاب جمهوری ادبیات است. در شمارۀ تازۀ زنده‌رود در جستار جذاب «دفتر متفرقه‌ها» از آقای احمد اخوت نازنین می‌خوانیم:

در این پست درباره همه انواع نویسندگی، از نوشتن برای اینترنت و شبکه‌های اجتماعی تا نوشتن پروپوزال و مقاله و کتاب نوشتن به زبان انگلیسی چیزهایی نوشته‌شده، همچنین بخش عمده این 55 نکته درباره نویسندگی خلاق و بهترین منابع موجود برای تقویت مهارت نگارشی است…

من می‌دانم مردم چرا کتاب می‌خوانند، می‌خواهند بدانند چقدر نادانند… -بهمن فرسی | خودرنگ با کلی‌گویی دربارۀ کتابخوانی و ستایش مقام شامخ کتاب نمی‌توان امید

نوشتن را نباید با تحصیلات رسمی آلود. تحصیل در دانشگاه یک چیز است، نویسندگی چیزی دیگر. دانشجو بالاخره فارغ‌التحصیل می‌شود، اما نویسنده همیشه در حال

این چند سطر را از کتاب معیار نقد، معماری نقد، نوشتۀ سعید عقیقی نقل می‌کنم؛ توصیه‌ای دربارۀ نوشتن نقد فیلم که نکتۀ بسیار مهمی را

این روزها مشغول مراحل نهایی آماده کردن کتاب جدیدم هستم. عادت دارم بین کارها، برای استراحت سراغ کتاب‌های کم‌تر ورق‌خورده‌ام بروم. داشتم کتاب قمار نوشتن

ویلیام اورانژ می‌گوید: «کوشیدن نیازمند اطمینان از نتیجه نیست.» و من گمان می‌کنم این حرف بیش‌ازهمه الهام‌بخش پویندگان راه نوشتن و تولید محتوا است. دوستی

این چند سطر، یکی از الهام‌بخش‌ترین چیزهایی است که تاکنون خوانده‌ام، حس کردم بهتر است آن را با شما به اشتراک بگذارم. مطمئناً بارها و

اگر در کوچک‌ترین بخش‌های زندگی تا بزرگ‌ترین عرصه‌های آن طبق ارزش‌ها و اولویت‌هایمان حرکت کنیم بیشترین میزان رضایت خاطر را تجربه می‌کنیم. من امروز تا

خیلی چیزها را می‌دانیم، حتی گمان می‌کنیم که در عمل هم به آن‌ها پایبندیم، اما گاهی تلنگری در هیات یک جمله قصار ظاهر می‌شود تا

دونالد ام. موری می‌گوید: «به احساساتت اجازه بده افکارت را شعله‌ور کنند.» نسبت به واکنش‌هایت به جهان اطراف حساس باش. وقتی دربارۀ موضوع یا مسئله‌ای

فاطمه رادمرد نوشته: من وقتی یه نوشته رو تو ذهنم پر و بال میدم و ساخته و پرداخته می‌کنم، به نظرم شگفت‌انگیز میاد و سریع

گلایه می‌کنی که هر چه می‌خوانی از یاد می‌بری. می‌گویی چکار کنم تا هر چه خوانده‌ام در ذهنم حک شود؟ اما برعکس تو من از

هدف این تمرین چیز عجیب و غریبی نیست. ممکن است نوشتن در پاسخ این سوال‌ها سبب شکل‌گیری ایده‌ای باشد. شنبه: شنبه چه رنگی است؟ چه

«اگر کار موردعلاقه‌ات را انتخاب کرده باشی، هر روز با اشتیاق تمام از خواب بیدار می‌شوی» تو این را می‌شنوی، با خودت می‌گویی: پس چرا

دستمایه قرار دادن ماجراهای شخصی برای نوشتن داستان وسوسۀ بسیاری از آدم‌هاست. نمونه‌های موفق هم کم نیستند، یکی از چهره‌های شاخص این نوع نوشتار هنری