دوستی از تداوم پرسید. سیاههیی از محرکهای خودم را نوشتم و در نویسندهساز امروز تشریح کردم:
۱. به واژهی «کار» عشق بورزیم.
۲. فلسفهی کارمان را مدام به خود یادآوری کنیم.
۳. گروه بسازیم و برای ارتقای آن بکوشیم.
۴. معاش خودمان را گره بزنیم به کارمان.
۵. مدام در معرض اخبار و اطلاعات حوزهی کاریمان باشیم.
۶. دربارهی کارمان بنویسیم و بگوییم. رهبر فکری حوزهی خودمان باشیم.
۷. از عجیب زیستن نترسیم. بهای سبک زندگی متفاوت را بپردازیم.
۸. استعارهی مناسبی برای کارمان بسازیم.
شما چه چیزی به این فهرست میافزایید؟
3 پاسخ
خلوت اماشلوغ هرچه سرمان را خلوت کنیم فکرهای تازه بیشتروسوژه های جدیدتربهتردرذهنمان خود نمایی میکنند وصد البته برای کسیکه دستی بر قلم دارداین موضوع بیشتر صدق پیدا میکند کافیست نوک قلم را با سرنخ تازه گره بزند وشروع به قلم زدن کند قبل ازآنکه به کلافی سردرگم تبدیل شود
ناامیدنشدن خود شرط اساسی برای من هست. شاید امید تنها چیزی باشد که کمک میکند از هدف نهتنها جدا که دور نیفتم.
9. كتاب بياوريم، كتاب بخوانيم؛ كه تاب بياوريم.
فرجالله نعمتي(نادر)