در طول روز، وقتی به بنبست میخوری چه میکنی؟ نق میزنی؟ چرت میزنی؟ با دیگران گپ میزنی؟ توی سر خودت میزنی؟ توی موبایل پرسه میزنی؟
وقتی به جملههای کلی و انتزاعی متنتان نگاه میکنید از خودتان بپرسید: اگر قرار بود از روی این جمله فیلم بسازم، چه نما (یا نماهایی)
الکس سوجونگ کیمپنگ در کتاب جدید و خواندنیِ «بیشتر استراحت کنید*» میگوید که برای خلاقتر بودن باید افزایش زمان استراحت روزانه را در اولویت بگذاریم.
یداله رویایی در «فنومنولوژی حجم» تعریفی از شیوهی برخورد خود با زبان ارائه میدهد که شاید خواندن آن بر خلاقیت زبانی ما بیفزاید، این یکی
توصیهی رایج این است، تا حد امکات جملهها را کوتاه بنویسید تا مطالعهی متن سادهتر شود؛ اما چقدر کوتاه؟ حسین رزمجو در کتاب «روش نویسندگان
لئونید لنچ در ابتدای «چگونه فکاهینویس شدم» مینویسد: «خوانندگان همیشه زبانی یا با نامه از من میپرسند: «شما چگونه نویسندهی فکاهی و هجونویس شدید؟ چرا
نخستین قسمت «گفتوگوی روزانه دربارهی نوشتن» شگفتآور بود و سبب دلگرمی شد. امروز دربارهی نوشتن چه فکر میکنید؟ در بخش نظرات همین صفحه از دغدغههایتان
این بخش تازهی سایت است. هدف این است که هر روز در فضایی فارغ از حواسپرتیهای رایج در شبکههای اجتماعی به گفتوگو بنشینیم. روال کار
بسیار بادا خانۀ من آسمانهاش! -محمد حقوقی به تمرین همزمان نوشتن علاقه دارید؟ لینک دانلود فایل صوتی https://file.shahinkalantari.com/fm/data/User/admin/home/nazmeneveshtan/kargahe-tamrine-neveshtan-shahin-kalantari.mp3 چند سال پیش که کار تولید محتوا
در این مطلب از ایدهای صحبت میکنم که زندگی نویسندگی مرا برای همیشه دگرگون کرد. این ایده فقط یک جملۀ ساده است؛ اما همین یک جمله باعث شده که طی سالیان گذشته من حتی یک روز هم از نوشتن دور نیفتم…
از نکات مطرحشده در جلسۀ هفتم: بیایید روی شروع کتابهای مختلف تمرکز کنیم. از خودمان بپرسیم «چرا نویسنده کتاب را اینطور شروع کرده است؟» تمرینی
توصیهی رایج -در نگارش داستانی و غیرداستانی- این است که جملهها را تا حد امکان باید کوتاه نوشت. اما جمله به فراخور بحث میتواند بلند
از نکات مطرحشده در جلسۀ ششم: نکاتی دربارهی تمرین سنجیده تأثیر فعل روی کیفیت نثر نویسنده تفاوت مهم فعلها با هم برای تماشای ویدیو باید
گاهی وقت داری اما حس و حال انجام کاری را نداری. اغلب همینطور است، فرصت بسیار است و انرژی اندک. پس چرا به جای مدیریت
اغلب نوآموزان نویسندگی مصرند که آرایههای ادبی رایج را سریعتر بیاموزند و برخی نیز استفادهی افراطی از آرایهها را مزیتی هنری بهحساب میآورند. خب. این
همیشه از یادداشتهای آزاد عندلیبی نکات ظریف و ارزشمندی میآموزم. از آقای عندلیبی خواستم تا برخی از یادداشتهایشان را اینجا بازنشر کنم: متنهای پر از
پیشحرف: علی صدر یکی از نویسندگانیست که همیشه مشتاقانه انتظار یادداشتها و مقالات جدیدشان را میکشم. پیشتر مقالهای از آقای صدر را اینجا نقل کرده
از مرتضا کربلاییلو چند رمان خواندهام و او را یکی از نویسندگان شاخص این سالها میدانم. پرکاری و تمرکز کربلاییلو در داستاننویسی شایستهی تخسین است.