با هجوم ایده‌ها چه کنیم؟
حالا که بحث تشبیه را آغازیده‌ایم و به مذاق شما هم خوش آمده، بیایید به استعاره‌ها و قیاس‌هایی که برای بخش‌های مختلف هنر نویسندگی ساخته‌اند
1402-04-28
1 دیدگاه
حالا که بحث تشبیه را آغازیده‌ایم و به مذاق شما هم خوش آمده، بیایید به استعاره‌ها و قیاس‌هایی که برای بخش‌های مختلف هنر نویسندگی ساخته‌اند
عشق را به چه تشبیه می‌کنید؟ سفر؟ درخت؟ زندگی را به چه مانند می‌کنید؟ جنگ؟ جنگل؟ استعاره‌های ما چیزهای بسیاری درباره‌ی نگرشمان به زندگی می‌گویند.
می‌خواهم از حرکت بی‌پایان خودم در قلمرو آموختن برایت بگویم.
مطالعه می‌کنم، مانند ماهیگیری سیری‌ناپذیر.
کلمات جدید را یادداشت می‌کنم، آن‌ها را به دوستانم تبدیل می‌کنم و با آن‌ها وقت می‌گذرانم…
گلایه از حافظه به‌خاطر فراموشیدن کتاب‌ها بی‌راه است. مغز که سطل آشغال نیست؛ با همان سازوکاری که بسیاری از چیزهای اضافه و زائد را حذف
«ساعت ۶ از خواب برمی‌خیزم. بی‌درنگ نوشتن صفحات صبحگاهی را می‌آغازم. مثل همیشه اولش سخت است. وسوسه می‌شوی برای هزار کار دیگر، از همه بیشتر
«جاهای خالی تقویم شما را شیطان پر می‌کند.» این جمله‌ی گرنت کاردون را پنج سال پیش خواندم، و بیش از همه‌ی حرف‌هایش در ذهنم ماند.
پروژه‌ی فکری شما چیست؟ اصلن پروژه‌ی فکری یعنی چه؟ خیلی ساده یعنی اینکه موضوعی را سنجاق کنیم بالای ذهنمان و کاری برایش انجام بدهیم. برای
گاهی آدم برخی کارها را هزار بار از نو شروع می‌کند. چطور؟ انگار با هر وقفه در انجام کار مجبور می‌شوی به شروع مجدد آن
بهتر است این کار را با یکی-دو نفر از دوستانتان انجام بدهید و با گزارش‌دادن به‌هم بر انگیزه و تعهدتان بیفزایید. برنامه بریزید که هر
لئو تولستوی گفت: «بدترین و خطرناک‌ترین حرف این است: ”همه این‌گونه‌اند.“» یکی از ارزشمندترین هنرها «هنر تعمیم‌ندادن» است. یعنی اگر یکی از دوستانت ناسپاس است
فعال‌سازِ ذهن چیزی‌ست که به‌سرعت می‌تواند ذهن را به جریان بیندازد و با قدری کنکاش منجر به ایده‌یی خلاقانه شود. می‌خواهید نوشتن بیاغازید و نمی‌دانید
ایده در آدم‌هاست. این آدم‌های زندگی ما هستند که ما را به نوشتن برمی‌انگیزند. شاید می‌نویسیم چون طاقت دیدن درد آدم‌ها را نداریم. برایان فیلان،
برتولت برشت گفت: «اول غذا، بعد اخلاقیات.» بله، غذا‌خوردن مهم است و لذت‌بخش و اصلن ناگزیر؛ اما چقدر و چگونه؟ حرف ما درباره‌ی رژیم غذایی
اگر مشتاقید عادت تازه‌‌یی در خودتان ایجاد کنید و دنبال انگیزه‌ی بیشتری برای پایبندی به آن هستید، یک راه مناسب، ترویج آن عادت است. شروع
روزها چموشند و افسارگسیخته. چشم به هم بزنی شب شده و یک خروار کار روی دستت مانده. چه باید کرد؟ اول، تعدیل تصورمان درباره‌ی یک
یکی از خوبی‌های نوشتن این است که آدم را روی تعریف‌های شخصی‌اش حساس‌تر می‌کند، وادارت می‌کند از خودت بپرسی من «عشق» را چطور تعریف می‌کنم؟
از چرخه‌های باطل زندگی: در طول روز به خاطر کمبود وقت و انرژی و تمرکز برخی کارهای مهم را موکول می‌کنیم به شب، اما شب