نوشتن به خاطرآوردن است، گاه حتا «یادآوردن آنچه هرگز نبوده*».
برای کسی که اصرار دارد رنجهای گذشته را زیر فرش پنهان کند نوشتن شاید به سردرگمی بینجامد.
ژاک لاکان گفت: «برای اینکه چیزی را فراموش کنید ابتدا باید آن را خوب به یاد بیاورید. روانکاو واسطهی است که از طریق او بتوانید خوب به یاد بیاورید تا بتوانید فراموش کنید.»
از این نگرگاه، نوشتن و روانکاوی به هم میمانند.
تارعنکبوتهای رخدادهای گذشته بر گرد زندگی اکنون ما پیچیدهاند و اگر میخواهیم از این سرنوشت ناشاد بدرآییم راهی جز مرور موشکافانهی گذشته نیست.
قلم ماشین زمان ماست، بیایید با سفر به کودکی بیاغازیم.
*عنوان کتابی از کلاریسی لیسپکتور
یک پاسخ
بسیار عااالی بود
ایدههای جالبی گرفتم🙏