نویسنده: شاهین کلانتری

شاید اصطلاح «هوایی‌زدن» را شنیده باشید؛ در توییتر فارسی رایج‌تر است. مال وقتی‌ست که کسی خطاب به‌دیگری چیزی می‌نویسد اما بی‌ اشاره‌ی مستقیم به نام

زمانی می‌توانیم از انتخاب صحیح‌ اولویتمان مطمئن باشیم که به خاطر انجام نشدن سایر کارها خودمان را سرزنش نکنیم. مثلن اولویت من نوشتن روزانه‌ی یادداشتی

در مسیر نویسندگی برخی به‌جای مچاله کردن کاغذهای بی‌شمار، خود مچاله می‌شوند. تفاوت در این است: خودتان را مچاله می‌کنید یا چرک‌نویس‌هایتان را؟ وقتی نگرانید

تاکنون از سرگردان ماندن بین گزینه‌های مختلف لذت هم برده‌اید؟ و آیا همین لذت عامل تعلل و مانع تصمیم‌گیری ما نیست؟ مثلن یک روز به

گاهی فکر می‌کنم نوشتنْ چیزی جز نقشه‌کشیدن برای فرار از زندان نیست؛ نقشه‌یی برای فرار از زندان بطالت، روزمرگی، تنهایی،‌ اندوه، ‌افسردگی و… .  اگر

تغییرطلبیِ شدید سبب شده در بیشترینه‌ی روزنوشته‌هایم فقط برای تغییر زندگی‌ام نقشه بکشم.  به‌گمانم هر تغییرخواهی بهتر است حواسش به دو نکته باشد: یک) تغییرطلبی

«پنج برابر آنچه می‌‌خوانی بنویس.» آن موقع اصلن اکبر رادی را نمی‌شناختم. نمی‌دانستم روزی یکی از نویسندگان محبوبم خواهد بود. مجله‌ی فیلم‌نگار را می‌خواندم به

این حرف هرمز انصاری از حرف‌هایی‌ست که بلافاصله بعد خواندنش حس کردم باید آن را نقل کنم و چیزکی برایش بنویسم: «خیلی‌ها اجتماع را ناسالم

از وسوسه همیشه نمی‌توان و نمی‌باید گریخت. نویسنده از هر وسوسه‌یی می‌گریزد تا به وسوسه‌ی نوشتن تن بدهد. به نوشتن پناه می‌بری تا وسوسه‌ات کند.

اگر اتفاق خاصی مانع نشود روزی یکی-دو دفتر شعر می‌خوانم. اسم کتاب‌ها را همراه با یکی‌-دو سطر از هر کدام اینجا فهرست می‌کنم:   ۲۰

چرا این فهرست؟ این فهرست را می‌نویسم تا فعالیت‌هایم در مدرسه نویسندگی به‌سامان و منظم ثبت شود. با این فهرست انگیزه‌ام برای اقدامات بیشتر افزایش

این صفحه را ساختم تا همراه با دوستانم در وبینار اهل نوشتن کلمه‌ی سال خودمان را به‌اشتراک بگذاریم. بناست که در پایان سال ۱۴۰۲ نیز

چرا فهرست عجیب و غریب؟ این فهرست برای فعال کردن ذهن در زمینه‌هایی است که کم‌تر به آن‌ها می‌اندیشد. فهرست عجیب‌وغریب با پیشنهادهای شما جالب‌تر

این صفحه به‌تدریج کامل می‌شود. یگانه وطنم نوشته است، کلمه است. مارگریت دوراس آن‌که خانه‌ای ندارد رد نوشتن خانه می‌کند. تئودور آدورنو نوشتن یعنی جست‌وجوی