تکرار و ترغیب

آیا تکرار یک حرف به پذیرش بهتر آن کمک می‌کند؟ گاهی بله.

حالیا تکرار اثربخش یک سخن آدابی هم دارد؟ حتمن، و به‌گمانم مهم‌ترینش این است:

حرفمان را در یک نشست تکرار نکنیم.

در فواصل زمانی مختلف به تکرار سخن بپردازیم و از همه مهم‌تر: کم و گزیده بگوییم.

برای مثال فرض کنید می‌خواهید فردی را به کتابخوانی ترغیب کنید یا از همکارتان بخواهید تا گزارش‌های منظم‌تری بنویسید.

یک راه این است که در جلسه‌ای یکی-دو ساعته هزار بار موضوع را برایش تکرار کنید و مخش را بخورید.

راه دوم و بهتر اما مختصرگویی در بازه‌ی زمانی طولانی‌تر است. می‌توانید هر بار به بهانه‌ها و شکل‌های مختلف یادآور موضوع بشوید؛ یک بار هنگام پیاده‌روی با ذکر مثال، بار دیگر حین غذا خوردن با استدلالی متفاوت و…

اما بدبختانه روش دوم به چیزی نیاز دارد که دُرّ کمیاب این روزهاست: صبر.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

27 فروردین 1398

27 فروردین 1398

5 پاسخ

  1. به نظرم گاهی باید تکرار یک جمله هرچند درست باید زیر پوستی و غیر مستقیم باشه که طرف مقابل گارد نگیره . یعنی نوع مخاطب مون هم برای شیوه تکرارمون اهمیت داره.

  2. سلام به استاد بزرگوار
    این مطلب شما من رو یاد حرف استادم می‌اندازه توی دوره‌های روانشناسی
    ایشون هم می‌گفت برای این که یک مطلب رو عمیق بفهمیم و در زندگی شخصی وارد کنیم باید در طول روز حد‌اقل سه باز در فاصله زمانی مختلف تکرار کنیم.
    به قولی کوک ذهنیت.
    که این روزها دارم انجام می‌دم و خیلی لذت بخش هست.
    و البته نکته مهم این هست که مطلب رو درک کنیم نه فقط حفظ.

  3. درود به شما استاد کلانتری دوست داشتنی.
    بله کاملا منطبق بر عقل و روانشناسی هم هست. قطعن گزینه دوّم نتیجه بخشی بهتری نسبت به اول داره.

    توی گزینه اول امکان داره حتّا مخاطب در مقابل حرفی حتّا درست، گارد بگیره.

    مثل همین قطعاً و قطعن که شما دومی رو، که منطبق بود با دستورِ زبانِ جدیدِ فارسی، رواج دادید. ابتدا گارد همه بالا بود اما به تدریج با نوشتن یادداشت و مقالات و استفاده از “ن” آخر کلمات تنوین دار، این اتفاق افتاد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *