با رویاهای رو زمین مانده چه باید کرد؟

دیدم شاید این یگانه پرسشی‌ست که بیش از هر چه جویای پاسخ آنم. 

شاید نخستین جواب این باشد:

گامی کوچکی برای دستیابی به آن‌ها بردار.

اما اگر تمام رفتار روزانه‌ام برداشتن همین گام‌های کوچک باشد چه؟ من چیز بیشتری می‌خواهم. 

از سوی دیگرِ ذهنم پاسخی می‌رسد:

ناشکیبایی. قدمِ کوچک را درست اگر برداری، لذتش هیچ کم‌ از لذت رسیدن به رویا نیست. 

شکیبا و شاکر باش.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

21 مرداد 1402

21 مرداد 1402

14 مهر 1401

14 مهر 1401

2 پاسخ

  1. مثل آب آرام مقآوم وپرنفوذ وخستگی ناپذیر باش مطمئن باش عاقبت نفوذ پیدا می‌کنی اگرجواب نداد دنبال روزنه های دیگری باش.

  2. شکیبا وشاکرباش دقیقا راهکاریکه در زندگی من ازان سودهای بسیاری بردم و تجربه های گرانبهایی اندوختم ودرحال حاضر ازگذشتهایی که درگذشته انجام داده ام نادم و پشیمان نیستم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *