زخم‌یاد

زخم‌یاد

«زخم‌یاد» سرنامِ فهرستی‌ست از خاطرات تلخم؛ ماجراهایی که خاه‌مخاه خودی می‌نمایانند.

 

امروز که دوستی پرسید چیست که به کارم دوام می‌بخشد، در پاسخ از زخم‌یادهایی گفتم که همیشه کُنشیارم بوده‌اند، بی‌که اصراری بر حفظشان داشته باشم.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

18 مهر 1402

18 مهر 1402

30 مهر 1403

30 مهر 1403

یک پاسخ

  1. زخمیاد دملهای چرکینی که ناخودآگاه سرباز میکندودیگر دوست و آشنا نمی شناسند وبی مهاباکور وکر میشودو هرچه دم دستش برسد درانی به هم میکوبد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *