زخم‌یاد

زخم‌یاد

«زخم‌یاد» سرنامِ فهرستی‌ست از خاطرات تلخم؛ ماجراهایی که خاه‌مخاه خودی می‌نمایانند.

 

امروز که دوستی پرسید چیست که به کارم دوام می‌بخشد، در پاسخ از زخم‌یادهایی گفتم که همیشه کُنشیارم بوده‌اند، بی‌که اصراری بر حفظشان داشته باشم.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

6 مرداد 1403

6 مرداد 1403

24 فروردین 1398

24 فروردین 1398

17 اردیبهشت 1404

17 اردیبهشت 1404

25 اردیبهشت 1402

25 اردیبهشت 1402

یک پاسخ

  1. زخمیاد دملهای چرکینی که ناخودآگاه سرباز میکندودیگر دوست و آشنا نمی شناسند وبی مهاباکور وکر میشودو هرچه دم دستش برسد درانی به هم میکوبد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *