زخم‌یاد

زخم‌یاد

«زخم‌یاد» سرنامِ فهرستی‌ست از خاطرات تلخم؛ ماجراهایی که خاه‌مخاه خودی می‌نمایانند.

 

امروز که دوستی پرسید چیست که به کارم دوام می‌بخشد، در پاسخ از زخم‌یادهایی گفتم که همیشه کُنشیارم بوده‌اند، بی‌که اصراری بر حفظشان داشته باشم.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

30 فروردین 1402

30 فروردین 1402

30 خرداد 1397

30 خرداد 1397

یک پاسخ

  1. زخمیاد دملهای چرکینی که ناخودآگاه سرباز میکندودیگر دوست و آشنا نمی شناسند وبی مهاباکور وکر میشودو هرچه دم دستش برسد درانی به هم میکوبد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *