برای پندنویسی لازم نیست تا حکیمی سالدار باشیم، حتی نوشتن اندرزهای درزمند(!) هم تمرین خوبیست برای شفاف کردن پاره‌ای از باورهایمان.
البته که پندنویسی لزوماً به این صورت نیست که لزوماً دیگران را خطاب کنیم…
تخیل ارزشمند است. اما مبهم‌نویسی و هذیان‌گویی به معنای تخیل نیست.
مرغ خیال را نمی‌توان به زور نشادر به پرواز درآورد!
نوشتن برای عقل‌گریزی نیست. پناه بردن به قلمبه‌گویی و مبهم‌نویسی برای عمیق جلوه کردن راه به جایی نمی‌برد…
این یکی از تمرین‌های ساده‌ای است که در کلاس نویسندگی خلاق انجام می‌دهیم: داستان کوتاهی که دوست داریم انتخاب می‌کنیم. سپس از روی آن می‌نویسیم
تجربه‌نگاری جلسۀ دوازدهم سمپوزیوم توسعه فردی: امروز دربارۀ دوباره‌خوانی حرف زدیم. «تکرار مادر مهارت‌هاست.» اگر واقعاً قصد تبدیل آموخته‌هایمان به عمل را داریم در اولین
آرمین و فاطمه و الی سه تا کامنت نوشته‌اند که هر سه را در کنار هم می‌آورم و یک پاسخ مشترک می‌دهم: آرمین: سلام و
مهم‌ترین نکته‌ای که از میان توصیه‌های آقای تقوایی در خاطرم مانده تأکید ایشان روی شغل به عنوان منبعی برای خلق ایده‌‌های داستانی است. فرقی نمی‌کند
واژه‌ها علاوه بر معنای لغت‌نامه‌ای می‌توانند می‌توانند یک خروار معنی شاعرانه، فلسفی، روانشناسانه، فیلسوفانه، بدبینانه، خوش‌بینانه و غیره هم داشته باشند. طنزنویس‌ها از این قالب
▽ امروز نوشتن نمایشنامۀ تازه‌‌ای را شروع کردم. این هم یک کار تمرینی‌ست. می‌نویسم که بعضی ساختارها و تکنیک‌ها را آزمایش کنم. برای کار جدید
تجربه‌نگاری جلسۀ یازدهم سمپوزیوم توسعه فردی: در این جلسۀ لیست کارهای ثابت روزانه‌مان را بررسی کردیم و فقط 3 کار را به عنوان کارهای اصلی
تقریباً هیچ نویسنده‌ای را نمی‌بینید که چنگی به گونه‌های نوشتاری مختلف نینداخته باشد. شاید به خاطر داشتن روح سرکش و ناآرامی در جستجوی بهترین ابزار برای بیان خویشتن است یا شاید فوران قریحۀ سرشاری که باعث می‌شود نویسنده‌های حرفه‌ای طبع خود را انواع مختلف متن‌آفرینی بیازمایند و بیش از همه به خاطر تنوع بی‌منتی که قلم و دوات به ما عرضه می‌کند…
▽ بهروز صفدری با چه جملۀ زیبایی سایتش را معرفی کرده: میل به اشتراک و تقسیمِ شیفتگی‌ها که همیشه برای من انگیزه‌ی نوشتن و ترجمه
گوشۀ برگه‌ای نوشته بودم: «من می‌خواهم گزینۀ پیش‌فرضم در انجام کارها نوشتن باشد.» یعنی هر لحظه که در انتخاب کاری برای انجام دادن مردد بودم
خوشحال می‌شوم چند دقیقه‌ای وقت بگذارید و به سؤال زیر پاسخ بدهید؛ جواب شما برای من از اهمیت زیادی برخوردار است.
جدی‌ترین مشکل شما در فرآیند نوشتن چیست؟
(حتی اگر هنوز نوشتن را آغاز نکرده‌اید و رؤیای نوشتن را در سر می‌پرورانید، از دغدغه‌هایتان برای شروع نوشتن بگوید)
تجربه‌نگاری جلسۀ دهم سمپوزیوم توسعه فردی: امروز دربارۀ برنامه‌ریزی برای ماه‌های باقی‌ماندۀ سال حرف زدیم. یک‌سوم از روزهای سال گذشته، آیا تاکنون در مسیر اهدافی
این چند سطر خلاصه‌ای شفاف از برخی چیزهایی است که طی سال‌های گذشته به شکل‌های مختلف گفته‌ام. این یادداشت را نوشتم تا نکات اصلی را
تجربه‌نگاری جلسۀ نهم سمپوزیوم توسعه فردی: بخش ابتدایی جلسۀ امروز دربارۀ هدف و هدفگذاری بود. قرار شد یکی از اهداف مهمی که -بنا بر هر
▽ با این گفتۀ برانگیزانندۀ چخوف شروع کنیم: «تا می‌توانی بنویس! بنویس! بنویس آن‌قدر بنویس که انگشتانت بشکند.» ▼ نمایشنامه‌ای تک‌پرده‌ای بر اساس یک رویا
هر کار ارزشمندی اول با یک ایده شروع می‌شود. ما نیاز داریم تا هر روز برای چیزهای مختلفی ایده‌پردازی کنیم. ایده و ایده‌پردازی فقط برای
روزهای اول سال و ماه، شنبه‌ها، صبح هر روز و هر وقت دیگری که شوق و انگیزۀ شروعی تازه را ایجاد می‌کند بهانۀ خوبی برای آغاز رشد و تغییر است. چرا از این بهانه برای رشد بیشتر خودمان بهره نگیریم؟
در این مطلب از کارهایی می‌گویم که خودم طی هر ماه، چند تای آن‌ها را به برنامۀ ثابت روزانه‌ام تبدیل می‌کنم. گفته‌اند برای شکلگیری یک عادت تازه 30 روز تکرار منظم لازم است…
به این سوال هم می‌توان اندیشید: تو عاشق خودِ یک مهارتی یا نه، فقط عاشق دستاوردهای آن هستی؟ بله، می‌توانی عاشق یک مهارت و دستاوردهای