نویسنده: شاهین کلانتری

در این صفحۀ کارهای تازۀ دوستانم را معرفی می‌کنم. اگر مایل هستید می‌‎توانید مرا از طریق بخش نظرات همین صفحه در جریان اقدامات جدید خودتان

خواندن برای نوشتن ضروری است. این را می‌توان فهمید. ولی این را هم می‌توان فهمید که خواندن گاه مانع خوداندیشی و خلاقیت است. زمانی می‌پنداشتم

بزرگ‌ترین مزیت نوشتن این است که وادارت می‌کند به کسب تجربه‌های تازه. تا وقتی دست به قلم نشده‌ای خودت را زیر خط فقر تجربه نمی‌بینی،

«کسی که از رقابت و مقایسۀ خودش با دیگران دست می‌شوید باید بیشتر به خودش سخت بگیرد.» این جمله را گوشۀ صفحه برای خودم یادداشت

برخی کتاب‌ها را هنوز نخوانده‌ام، شاید هم هرگز نخوانم، اما اسم آن‌ها برایم محرک فکرهای تازه بوده است. برخی از این عنوان‌ها را فهرست می‌کنم:

هزار بار خیز برداشته‌ای و به اهدافت نرسیده‌ای و حس می‌کنی از آیندۀ ایده‌آلت دورافتاده‌ای؟ شاید تخته‌بند عادت‌های کهنه‌ات هستی. عادت خوب است، ولی برای

گمانم در چند سال اخیر این جملۀ توران میرهادی بیش از هر جمله قصار دیگری در شبکه‌های اجتماعی دست به دست گشته است: «غم بزرگ

فکر کنید ایده‌ای برای تولید یک محصول تازه به ذهنتان رسیده. حسابی ذوق‌زده می‌شوید، به تولید و فروش و موفقیت آن فکر می‌کنید. بعید نیست

به آیندۀ ایده‌آل خودتان فکر کنید: در حال انجام چه کارهایی هستید؟ چه احساساتی را تجربه می‌کنید؟ دیگران شما را چگونه توصیف می‌کنند؟ با سه

«گاه» و «گاهی» فارسی است، پس نگوییم «گاهاً». سینِما از سی تا نَما تشکیل نشده که به آن سینَما می‌گوییم. سینِما درست است. «ورود کردن»