نویسنده: شاهین کلانتری

مانع اصلی تغییر ناامیدی و ناباوری است. مثلن فکر می‌کنی در این شرایط اقتصادی محال است که بتوانی روزی شرکت و کارخانۀ خودت را بسازی؛

از شرکت توی مسابقه و مقایسۀ خودم با دیگران حتا بیش از خورشت آلواسفناج متنفرم. منظورم از مسابقه میل رقابت با دیگران در عرصه‌های مختلف

تا زمانی که بضاعت کافی برای نگارش فلسفی نداریم نباید دست به این کار بزنیم. اصلن نمی‌توانیم بزنیم. وگرنه هر ارتکابی احتمالن نوعی فلسفه‌بافی خام

هر وقت حس کردید چیزی برای شروع نوشتن ندارید یا نمی‌توانید متنتان را ادامه بدهید به توصیف خودتان در همان لحظه (لحظۀ نوشتن) بپردازید. حداقل

پاره‌ای از افکار و ایده‌های دکتر محمود سریع‌القلم همواره برایم الهام‌بخش و راهگا بوده است؛ مثل همین حرف‌های زیر که به من تذکر می‌دهد از

وبلاگ ما آینه‌ای از افکار ما در دوره‌های مختلف زندگی است. اما نه، هر وبلاگی آینه نیست. وبلاگی که گاه به گاه و از سر

دن کندی یکی از بهترین کپی رایترهای دنیاست. او کتاب‌های زیادی هم دربارۀ فروش و بازاریابی نوشته. سرسختانه طرفدار بازاریابی آفلاین است و غالبن بسیاری

در دوره نویسندگی خلاق وقتی به بحث صحنه‌نویسی می‌رسیم من از دوستانم می‌خواهم با الهام‌گرفتن از یکی از رؤیاهای جدیدی که در خواب دیده‌اند، صحنه‌ای

نقل قولی که در ادامه می‌خوانید بخشی از سخنرانی ماریو بارگاس یوسا دربارۀ کارل پوپر است. من این تکه از سخنرانی یوسا را همیشه در

همیشه در کلاس نویسندگی خلاق به بهانه‌های مختلف به فیلم پدرخوانده یک اشاره می‌کنم. یکی از صحنه‌ای مهم این فیلم نوشتۀ نویسندگان آن (فرانیس فورد

ششمین کارگاه تولید محتوا با جمله‌ای از ژاک دوال شروع شد: «نویسندۀ خوب کسی نیست که همیشه خوب می‌نویسد، بلکه کسی است که آثارش منحصر به

پنجمین کارگاه تولید محتوا با جمله‌ای از جعفر مدرس صادقی در کتاب «توپ شبانه» شروع شد: «اگه شروع کنی به نوشتن، یاد می‌گیری. تو مجبوری

تو در شروع یک مسیر تازه‌ای. آنچه در گذشته اتفاق افتاده، برایت سرشار از ایده و آموزش است. پس درس‌های گذشته را با لذت و

می‌کوشم تا مزایای گوناگون و کم‌تر شناخته‌شدۀ یادداشت‌نویسی روزانه را مرئی کنم. مدت‌ها بود دنبال این بودم که موضوع خاصی برای پادکست‌هایم پیدا کنم. درست