تا به حال چند بار برایتان پیش آمده که برای درخواست چیزی با خودتان کلنجار رفتهاید و حتی از فکر رد شدن درخواستتان ترسیدهاید؟ و چند بار دیگر برایتان پیش آمده که پس از اعلام خواستههایتان غافلگیر شدهاید و نتایج مثبتی گرفتهاید؟ آیا این تجربیات شما را به این نتیجه رسانده که خواستههایتان را راحتتر مطرح کنید؟ آیا فکر نمیکنید بحش اعظمی از ناکامیهای ما به خاطر سکوت و تعلل در درخواست کردن است؟
این جمله را بچسبانیم جلوی چشممان: اگر موضوعات کوچک شما را میرنجانند ذهنتان هنوز کوچک است، ذهنهای شریف و عالی تحت تأثیر وقایع کوچک قرار
بیش از دو ماه است که هر شب، رأس ساعت 11 لایو هوا میکنم. اول اصلاً به فکر برگزاری لایو منظم و روزانه -آن هم
من بیش از هر مشتزنی زمین افتادهام. اما در ضمن بیش از هر مشتزن دیگری دوباره از زمین برخاستهام. این را هرگز فراموش نکنید. -رابین
نامه نوشتن چه سود چون نرسد سوی دوست سعدی چند وقت پیش در کلاس تولید محتوا قرار گذاشتیم که هر روز برای خودمان نامه بنویسیم.
تجربهنگاری جلسۀ چهاردهم سمپوزیوم توسعه فردی: اولین موضوع این جلسه دربارۀ زیر سوال بردن افکار مزاحم و منفی بود. واژهیاب برای «زیر سوال بردن» این
بهرام بیضایی را میشناسید، پدرش را شاید نه. شانسم گفت و کتابی پیدا کردم از ذکائی بیضایی. (بیضاییِ پدر، شاعر بوده و چند کتاب هم
چون بخشی از کار خلاقانه، ارائۀ خلاقانۀ کار است. توضیح ضروری: منظورم از تولید محتوا، تولید چیزهایی به قصد انتشار در فضای آنلاین است، پس
نویسندگی خلاق یعنی خلاقانه نوشتن. به همین سادگی! اما تفسیر این خلاقیت و اینکه چه نوشتهای شایستۀ اطلاق عنوان خلاقانه است، موضوعی نسبی و چندلایه است. اثری که از دید عدهای خلاقانه به نظر میرسد، ممکن است…
برای شما که به نویسندگی غیرداستانی فکر میکنید خواندن متن کوتاه، اما درخشان و پرمغزِ منشور جهانی حقوق بشر، آموزنده است. در این متن نکاتی
از توصیف جزئیات ملول نشو. جزئیات را بخوان. جزئیات را ببین. جزئیات را بنویس. جزئیات را بخوان و ببین و بنویس و بگذار جزئیات کمکت
اگر واقعاً میخواهید از کارهایتان نتایج بزرگ و خوب بگیرید: سریع تصمیم بگیرید. بیخود دنبال بهترین تصمیم ممکن نباشید. با هر انتخابی هزار گزینۀ دیگر
در نقطهای از زندگی با این واقعیت رویاروی میشوی که با گرفتن یک گوشه صد گوشۀ دیگر از دست میرود، هزار گوشۀ دیگر از دست
چگونه بهتر فکر کنیم؟ احتمالا این سوالی است که گهگاه برای بسیاری از ما پیش میآید. در مطلبی که با عنوان «هدف از نوشتن چیست»
برای پندنویسی لازم نیست تا حکیمی سالدار باشیم، حتی نوشتن اندرزهای درزمند(!) هم تمرین خوبیست برای شفاف کردن پارهای از باورهایمان.
البته که پندنویسی لزوماً به این صورت نیست که لزوماً دیگران را خطاب کنیم…
تخیل ارزشمند است. اما مبهمنویسی و هذیانگویی به معنای تخیل نیست.
مرغ خیال را نمیتوان به زور نشادر به پرواز درآورد!
نوشتن برای عقلگریزی نیست. پناه بردن به قلمبهگویی و مبهمنویسی برای عمیق جلوه کردن راه به جایی نمیبرد…
این یکی از تمرینهای سادهای است که در کلاس نویسندگی خلاق انجام میدهیم: داستان کوتاهی که دوست داریم انتخاب میکنیم. سپس از روی آن مینویسیم
تجربهنگاری جلسۀ دوازدهم سمپوزیوم توسعه فردی: امروز دربارۀ دوبارهخوانی حرف زدیم. «تکرار مادر مهارتهاست.» اگر واقعاً قصد تبدیل آموختههایمان به عمل را داریم در اولین
آرمین و فاطمه و الی سه تا کامنت نوشتهاند که هر سه را در کنار هم میآورم و یک پاسخ مشترک میدهم: آرمین: سلام و