غلط‌های ادبی

یادگیری درست نوشتن همان‌قدر مهم است که آموختن غلط‌نویسی.

یعنی چی؟

اول اینکه منظورمان غلط املایی نیست و بیشتر درباره‌ی نحو زبان سخن می‌گوییم. 

برای مثال یکی از نگرانی‌های همیشه درباره‌ی زمان افعال است. 

صدالبته که زمان فعل‌ها باید درست و هماهنگ باشند، اما آیا نمی‌توان در مواقعی قواعد را شکست؟ 

حتمن می‌‌شود، اگر پویایی زبان را باور داشته باشیم و این حق را به گویشوران آن بدهیم که مجاز به نوآوری‌اند.

ونداد جلیلی در مقدمه‌ی رمان درخشان «وقتِ سکوت*» می‌گوید شناور بودن زمان افعال یکی از دست‌آوردهای مهم نویسنده‌ی این شاهکار است. به جمله‌ها‌ی آغازین داستان بنگرید:

«تلفن زنگ می‌زد و صدایش را شنیده‌ام. گوشی را برداشته‌ام. صدای واضحی از گوشی نشده‌ایم…»

باری، غلط نوشتن هم بخشی از نوشتار خلاقانه است، اگر درست صورت بگیرد.

*نوشته‌ی لوییس مارتین سانتوس، نشر چشمه، ۱۳۹۶