واژه در حاشیه نیست. گاه کل متن کاوشی‌ست در ژرفای معنای یک کلمه.
اریک نیوتن در پیش‌گفتار کتاب «معنی زیبایی»* می‌نویسد:
«پس کتاب ما حاصل کوششی است در جستجوی معنای یک لغت.»
کدام واژه است که با وجود تحقیق بسیار درباره‌ی آن، هر چه پیش‌تر می‌روی، معنایش در ذهنت گسترده‌تر و درعین‌حال ناپایداتر می‌شود؟
آیا همین جستجو نمی‌تواند ایده‌ی نگارش جستاری تازه باشد؟
*ترجمه‌ی پرویز مرزبان، ص۱۳
