در بایستگیِ بازنویسی‌های پی‌درپی

اگر نوشته‌هایمان بچه‌های ما هستند، دست شستن از بازنویسی و ویرایش آن‌ها، به معنی توقف پرورش فرزندانمان نیست؟

 

پی‌نوشت:

نوشته به مثابه‌ی فرزند.

استعاره ما را به وجد می‌آورد، شاید چون سبب می‌شود که حس کنیم چیزی را با چیزی دیگر بهتر و شیرین‌تر فهمیده‌ایم و فهمانده‌ایم.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

19 آبان 1403

19 آبان 1403

30 آبان 1403

30 آبان 1403

17 آبان 1403

17 آبان 1403

19 اردیبهشت 1400

19 اردیبهشت 1400

2 پاسخ

  1. نوشته مانند فرزند است که هربلائ به سرت بیاورددست ازسر اوبرنمیداری تااورا به سر منزل مقصود برسانی وبه وجودش افتخار کنی هرچند دیگران اینکاررا اشتباه بدانندو تا آخرین رمقی که دردستانت وجود داردسعی داری به آن رنگ ولعاب بیشتری بزنی تاطرفداران بیشتری پیدا کندودربازارمکاره دنیا خریدارخودرا بیابد..تاتو لااقل به خودت بدهکارنباشی وبگویی من سعی خودرآ کردم امانشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *