در بایستگیِ بازنویسی‌های پی‌درپی

اگر نوشته‌هایمان بچه‌های ما هستند، دست شستن از بازنویسی و ویرایش آن‌ها، به معنی توقف پرورش فرزندانمان نیست؟

 

پی‌نوشت:

نوشته به مثابه‌ی فرزند.

استعاره ما را به وجد می‌آورد، شاید چون سبب می‌شود که حس کنیم چیزی را با چیزی دیگر بهتر و شیرین‌تر فهمیده‌ایم و فهمانده‌ایم.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

14 مهر 1401

14 مهر 1401

4 مرداد 1403

4 مرداد 1403

22 فروردین 1399

22 فروردین 1399

23 اسفند 1396

23 اسفند 1396

2 پاسخ

  1. نوشته مانند فرزند است که هربلائ به سرت بیاورددست ازسر اوبرنمیداری تااورا به سر منزل مقصود برسانی وبه وجودش افتخار کنی هرچند دیگران اینکاررا اشتباه بدانندو تا آخرین رمقی که دردستانت وجود داردسعی داری به آن رنگ ولعاب بیشتری بزنی تاطرفداران بیشتری پیدا کندودربازارمکاره دنیا خریدارخودرا بیابد..تاتو لااقل به خودت بدهکارنباشی وبگویی من سعی خودرآ کردم امانشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *