یکی از آموزندهترین نکتهها دربارهی سبک که راهنمای مناسبی برای یادگیری نوشتن است، در دو نقلقول از محمد قائد:
«تركیب معنا و حالت و انتخاب كلمات یعنی سبك، و درك سبك یعنی فرد قادر به آن جور خاص نوشتن باشد.»
«فقط وقتى كسى قادر باشد سبكى را عيناً تقليد كند مىتوان گفت آن سبك را شناخته است.» (+)
نویسنده بنا نیست همیشه در بند سبکی معین باشد، در اصل باید گفت که نویسندهی توانمند کسیست که بسته به ویژگی هر موضوع میتواند سبک مناسب را به کار ببندد.
یکی از تمرینهایی هفت روزهیی که در دورهها پیشنهاد میدهم نوشتن به هفت سبک مختلف در طول یک هفته است:
۱. هفت کتاب گوناگون انتخاب کنید (برای نمونه یک جلد نثر کهن، رمانی قرن نوزدهمی، یک داستان کودک، نثری ادبی، مجموعه داستانکهای مینیمال، نوشتهیی طنز و…)
۲. هر روز نیم ساعت تا یک ساعت چهار-پنج صفحهی یکی از کتابها را، کُند و دقیق، بخوانید.
۳. سپس متنی کوتاه بنویسید با بیشترین شباهت به آنچه خواندهاید (موضوع متن چندان مهم نیست، گزارش روزمرگیهایتان هم کافی است).
۴. در انتهای هفته همهی نوشتههایتان را همراه با هم بخوانید و مانند یک مسابقه رتبهی اول تا هفتم را برگزینید (بهتر است در یادداشتی معیارهای ارزیابیتان را تشریح کنید).
بکوشیم با دیدن هر سبک جدیدی به فکر فرصتی برای تقلید موبهموی آن باشیم.
شاید بگویید «تقلید بد نیست؟»، بد، سرقت ادبی است. وگرنه تقلید بهعنوان تمرین٫ نخستین و مؤثرترین گام در آغاز آموختن است.
