عزیزانم

۱. یادگیری توقف‌ناپذیر است.

۲. مطالعه و نوشتن از تجملاتِ غیرضروریِ زندگی نیستند که در شرایط بحرانی کنار گذاشته شوند. تعطیلِ‌ آموختن و اندیشیدن یعنی تداوم ظلم و جهل.

۳. بپذیریم که شیوه‌ی کنش و واکنش افراد در پدیده‌های اجتماعی گوناگون است. اگر کسی مطابق با شیوه‌ی آشنا یا موردانتظار ما عمل نکرد، پیش‌داوری نکنیم. برای «درک حضور دیگری» بکوشیم.

۴. به کسانی که برای حفظ جریان زندگی تقلا می‌کنند انگ بی‌خبری و بی‌اعتنایی نزنیم.

۵. با کوشش برای رشد خود -حتا اندک، در عین مصائب و شدائد فراوان- به حفظ روحیه‌ی اطرافیانمان یاری می‌رسانیم.

۶. من برای کودکان ایران کار می‌کنم، و برای هر که کودکی‌اش را در خود نکشته یا برای احیای آن می‌کوشد.

۷. ما آیندگانیم. با هم مهربان‌تر باشیم، بسیار مهربان‌تر.