➖یادداشت‌های روزانه، زمینِ بازی نویسنده است، بهترین جا برای آزمودن شیوه‌های گوناگون نوشتن و رسیدن به ایده‌های نو برای انواع مختلف نوشتار.
➖فراموش نکنیم که ایده معمولن در هنگام نوشتن شکل می‌گیرد. پس آزادنویسی را جدی بگیرم و پیش از نوشتن نگران کمبود سوژه نباشیم.
➖با هویت رسمی خودمان یک کانال تلگرامی بسازیم و هر روز پاره‌ای برگزیده از یادداشت‌های روزانه‌مان ویرایش و را در آن منتشر کنیم.
➖پیش از انتشار متن، بکوشیم هر جمله‌ی آن را دستِ‌کم به سه یا چهار شکل دیگر هم بنویسیم تا روان‌ترین و مناسب‌ترین شکل جمله برسیم.
➖انتقال آموخته‌های جدیدمان را در اولویت موضوعاتِ رسانه‌ی شخصی‌مان بگذاریم.
➖برای ارزیابی کیفیت روزهایمان سنجه‌های مشخصی در نظر بگیریم و در میانه‌ی روز و پایان آن، به عملکردمان نمره بدهیم و سپس از خود بپرسیم: چگونه می‌توانم در ادامه‌ی روز یا فردا بر نمره‌ام بیفزایم؟
➖زیستی پرسش‌بنیاد بسازیم و در سه مرحله درباره‌ی مسائل گوناگون پرسش طرح کنیم. نخست با «چرا…؟» بیشمار سؤال بنویسیم، سپس گزینه‌های بسیاری را با طرح «چه می‌شود اگر…؟» خلق کنیم، و در نهایت گزینه‌یی را انتخاب و برای اجرای آن تمرکز کنیم روی: «چگونه…؟».
➖سبدی متنوع از آثار داستانی و غیرداستانی برای مطالعه فراهم کنیم.
➖در کنار مطالعه‌ی مطالب تازه، مکررخانیِ یک یا دو متن کلیدی را در برنامه‌ی روزانه‌مان بگنجانیم.
➖انس با شعر به افزایش سلیقه‌ی کلامی می‌انجاند. پیوندمان با شعر کهن و نو را همواره محکم‌تر کنیم.
➖هر روز دستِ‌کم یک واژه‌ی تازه به دایره لغاتِ فعالمان بیفزاییم.
➖پرورش مهارت نویسندگی‌مان را مانند پرورش کودک انسانی ببینیم. با توقعات نابهنگام به ذوق خودمان لطمه نزنیم.
