نوشتن یعنی تمرین نوشتن

 

مثل زندگی که یعنی تمرین زندگی. برای همین است که دست‌کم ۵ دور عمرِ ۹۰ ساله می‌خاهی تا شاید بفهمی چه خاکی بر سر زندگی‌ات بریزی.

مثل عشق که همیشه تمرین عشق است و همین‌که حرفه‌یی شوی دیگر عاشق نیستی.

نوشتن همیشه تمرین است.

بزرگ‌ترین شاهکارها، همان آثاری که به‌ظاهر بی‌نقص به نظر می‌رسند، هم تمرینی بیش نیستند.

 

با تمرین‌انگاریِ همه چیز شاید بتوان نفس راحتی کشید و بازهم تمرین کرد و تمرین کرد و تمرین کرد.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

24 خرداد 1398

24 خرداد 1398

6 مرداد 1403

6 مرداد 1403

28 مرداد 1403

28 مرداد 1403

13 فروردین 1397

13 فروردین 1397

14 اسفند 1403

14 اسفند 1403

یک پاسخ

  1. تمرین را باید در اولین فرصت نوشت قبل ازانکه فراموشی به سراغش بیاید واورا یک لقمه چربوچیلی کندانگارنه انگار که چنین چیزی وجودخارجی هم داشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *