نوشتن یعنی تمرین نوشتن

 

مثل زندگی که یعنی تمرین زندگی. برای همین است که دست‌کم ۵ دور عمرِ ۹۰ ساله می‌خاهی تا شاید بفهمی چه خاکی بر سر زندگی‌ات بریزی.

مثل عشق که همیشه تمرین عشق است و همین‌که حرفه‌یی شوی دیگر عاشق نیستی.

نوشتن همیشه تمرین است.

بزرگ‌ترین شاهکارها، همان آثاری که به‌ظاهر بی‌نقص به نظر می‌رسند، هم تمرینی بیش نیستند.

 

با تمرین‌انگاریِ همه چیز شاید بتوان نفس راحتی کشید و بازهم تمرین کرد و تمرین کرد و تمرین کرد.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

27 فروردین 1398

27 فروردین 1398

21 مرداد 1402

21 مرداد 1402

1 مهر 1403

1 مهر 1403

26 اردیبهشت 1402

26 اردیبهشت 1402

یک پاسخ

  1. تمرین را باید در اولین فرصت نوشت قبل ازانکه فراموشی به سراغش بیاید واورا یک لقمه چربوچیلی کندانگارنه انگار که چنین چیزی وجودخارجی هم داشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *