هفتادمین دورهی کلاس آنلاین نویسندگی خلاق بهزودی آغاز میشود. گاه پیش از شروع دوره جلسات کوچکی برگزار میکنیم برای قلمگرمی. توی جلسهی دیروز به تمرین «پرسشآغازی» پرداختیم، و حالیا شرح آن برای شما:
-یک عدد مشخص برگزینیم. مثلن ۳۰.
-دست بگذاریم روی کاغذ یا کیبورد و بیوقفه ۳۰ تا سؤال بنویسیم.
-هیچ درنگ نکنیم، در این مرحله امتیاز در سرعت است نه کیفیت.
-متنوع بنویسیم. در بخشی از پرسشها میتوانیم به روزمرهترین چیزها بپردازیم، از جمله:
امشب شام چی بخورم؟
آیا به فلانی زنگ بزنم یا نه؟
چرا نمیتوانم درست سر جای خودم بند بشوم و بنویسم؟
آن وسط شاید چیزهایی هم از جنس پرسشهای یاستین گوردر در کتاب «پرسشها» شکل بگیرد:
«جهان در صد سال آینده چگونه خواهد بود؟»
«آیا میتوانم مطمئن باشم که تمام خاطراتم حتماً روزی اتفاق افتاده است؟»
«آیا چیزی که در بیداری تجربه میکنم، واقعیتر از چیزهای است که در خواب میبینم؟»
هشدار که فورانِ پرسش را با اضطرابِ پاسخجویی نیالاییم.
اما اگر نوشتیم و دیدیم پرسشی هست که ما را به قلمفرسایی فرامیخاند، خب چه باک، بیفتیم به جانش، باز هم با پرسش.
برای مثال من در تمرین دیروزم به این جا رسیدم که:
چگونه میتوانم مطمئن باشم که در حال فرصتسوزی نیستم؟
و طرح سؤالاتی دربارهی همین پرسش ضمن آنکه نکاتی دربارهی زندگیام را آشکار کرد، بلکه جگرم را هم سوزاند برای هر کسی که چنین چیزی را از خود میپرسد. گمانم یکی از ۳۸۷ پرسش دردناک دنیاست.
