ما بیرحمانه تلف میشویم و تلف میکنیم، با تصمیمات سیاسی، با دانشگاه، با سربازی، با ازدواجهای اشتباه، با کار بد، با موبایل، با اخبار، با اطرافیان، با ترس، با تردید و…
میدانید وقتی به سازمانها، جلسات، مهمانیها و جاهای مختلف سر میزنم چه چیزی مثل خوره در ذهنم پرسه میزند؟
من همچنان و همیشه مینویسم و منتشر میکنم. چون واقعیت این است که از این کار خیلی لذت میبرم.
شاید برخی از در به درِ خرید و احتکار رب گوجه فرنگی و ارز خارجی بودن لذت ببرند، یا از اشتغال داشتن به معاملۀ تجاری آنها، خوب من هم از چیزهای دیگر لذت میبرم.یکی از این خیل انبوه ابلهها و کلاشها بودن، برایم لذتی ندارد…
جرج برناد شاو زمانی گفته بود: کلمات بر جهان حکومت میکنند.
واژهها فقط مایۀ کار سخنرانها و نویسندهها نیستند. ما مثل ماهی در تنگ واژهها غوطهوریم. ما با کلمات حس میکنیم، فکر میکنیم و عمل میکنیم…
تمایز را میتوان نتیجۀ انجام کارهایی دانست که عموم افراد یا به آن واقف نیستند، یا آنقدر دشوار به نظر میرسد که سراغ آن را نمیگیرند.
در عوض مثلاً تحصیلات دانشگاهی را میبینیم که اساساً بر مبنای…
میتوان گفت اولین ارتکابات ما، در هر حوزهای، حتی پس از سالها تراشیدن مداد و تیز کردن تبر، خامدستانه به نظر خواهند رسید.
یعنی تفاوت چندانی بین کارهای کسی که چند سال در پستو درگیر آموختن بوده و دیگری که پس از چند ماه پریده وسط میدان وجود ندارد.
دلیل ماجرا هم مشخص است…
تصور غالب ما از زادن و زیستن در این سرزمین، شکل سُر خوردن از زهدان به بنبست است.
کابوس بنبست چنان در وجود ما ریشه دوانده که یکی از بزرگترین اهداف همیشگی اغلب ما گریختن به گوشۀ دیگری از زمین است.
اما باور بنبست را چگونه میتوان تغییر داد؟ آیا باید بنبست را پذیرفت و در آن پوسید یا گریخت و به حال بنبستیان گریست؟
کتابخوانی در بسیاری از اوقات برای یک نویسنده به کاری کلافهکننده تبدیل میشود. چون حس میکند در حال اهمالکاری و فرار از نوشتن است…
وقتی تمام نکات بزرگ و کوچک زندگی را در قالب جملات کوتاه به بند میکشی، پس از مدتی کتاب الهامبخشی پدید میآید، که تو بهترین خوانندۀ آن خواهی بود…
برای من که عشق و لذت و کارم تولید و نشر روزانۀ محتوای متنی و صوتی و ویدیویی است، هر روز خردهچالشهای بزرگی ایجاد میشود.
در این پست میخواهم یکی از چالشهای مهم هر محتواآفرینی را برایتان بگویم…
در شرایط بحرانی اگر بنا به هر دلیلی قصد یا امکان مهاجرت جسمی را نداریم، باید با تمام توان برای مهاجرت ذهنی بکوشیم.
برای برداشتن اولین گامِ مهاجرت ذهنی بهتر است یک کاغذ بگذاریم جلویمان و فهرستی بنویسیم از…
این لینکها گزیدهای از مطالبی هستند که طی هفته در فضای محتوای فارسی مطالعه کردهام.
اگر به توسعۀ فردی، یادگیری، مطالعه، نویسندگی و تولید محتوا علاقهمند باشید این مطالب برای شما مفید خواهند بود…
با گرفتن هر تصمیم تازه، ذهن ما بهطور خودکار تمام شواهد موافق با آن را جمع میکند.
چند روز پیش در رابطه با یکی از فعالیتهای مهم و وقتگیرم تصمیمی قطعی گرفته بودم و ذهنم در تکاپوی جمع کردن شواهد موافق بود، تا اینکه اتفاق جالبی پیش آمد…
وقتی برای اولین بار یک کتاب را میخوانی، پنداری چمدانت را بستهای تا با کتابی که حالا تبدیل به نقشه شده پا در مسیر سرزمین تازهای بگذاری.
اگر کتاب را یک نقشه ببینی میفهمی که برای مسیریابی مجبوری بارها و بارها آن را مرور کنی…
بههرحال، حضور در جمع در ذات خود رگههایی از ابتذال را دارد و هرچقدر هم سرت به کار خودت باشد ممکن است فضولتاً (!) درگیر ماجراهایی بشوی که دخلی به تو ندارد…
خودت هم میدانی که انجام «اگر توانستیها»، ذوق و تمرکز و خویشتنداری بیشتر میخواهد.
چون این کارها وعدۀ چندان روشن و مشخصی به تو نمیدهد؛ اما جایگاه پر زرق و برق مدیریت و فیش حقوقیِ چاق و چله، سر و مر و گنده به تو چشمک میزند…
این روزها، بهسادگی یک کلیک، میتوانیم درآنواحد برای دهها استاد و معلم و مربی و انسان ارزشآفرین پیام بفرستیم. هزینۀ دسترسی به صفر رسیده و هیچ مشقتی هم لازم نیست.
بسیاری از این افراد مهم هم در حد توان خود به پیامها پاسخ میدهند…
یکی از ایدههای پربازده و فوقالعاده ثمربخش مدرسه نویسندگی در یک سال گذشته ترویج نوشتن هزارکلمههای روزانه بوده است.
حالا صدها نفر در سراسر ایران، با پیوستن به جمع هزار کلمهنویسها، در مدت کوتاهی مهارت نویسندگیشان را تا ده برابر افزایش دادهاند…
جملۀ معروفی از تئوریسین نامدار مدیریت، پیتر دراکر هست که میگوید: بدون اندازهگیری چیزی، نمیتوان آن را بهبود بخشید.
خب، تکلیف این حرف توی سازمان و کسبوکار روشن است، و یک عامل حیرتانگیز رونق کسبوکارهای اینترنتی هم عجین شدن آنها با ابزارهای دقیق اندازهگیری است…
برتراند راسل میگوید اگر مانند بیشتر افراد بشر نسبت به بسیاری از مسائل عقاید احساساتی داشته باشید، روش مشخصی وجود دارد که میتواند شما را از تمایلات و تعصباتتان آگاه کند.
اگر عقیدهای متضاد عقیدۀ شما موجب خشمتان شد، نشانۀ آن است که…
من درون خودم یک ستاد حفاظت از خلاقیت ساختهام. این ستاد درونی قوانینی دارد که من نباید از آنها سرپیچی کنم. ممکن است هرازگاهی با رشوه و کلک روی قوانین پا بگذارم؛ اما یقیناً میدانم…