نویسنده: شاهین کلانتری

عکس بالا را نوروز امسال در پاوه گرفتم. دیدن شهر پاوه و طبیعت بکر آن شگفت زده ام کرد. به نظرم جاده کوهستانی پاوه به

هر از گاهی دوستان و اطرافیانم از من درباره بعضی از مسائل تخصصی یا مسائل هستی‌ شناسانه سوال می‌کنند و مشورت می‌خواهند. بی گمان این

نویسنده بودن چه فایده ای دارد اگر نتوانید شمار زیادی از مردم را بیازارید؟ -نورمن مِیلر   در لینک زیر می‌توانید پروژه پایانی من را

این کارتون من بیش از تمامی کارهایم دیده‌شده است. چهار پنج تا جایزه داخلی و خارجی برده و در بیش از ده کتاب منتشر شده

قانونِ هنر کارِ مداوم است.                                        

نصرالدین حوجا یا همان ملانصرالدین خودمان یکی از جشنواره‌های قدیمی و معتبر کاریکاتور در ترکیه است. کارتون بالا را چند سال پیش برای شرکت در

جایی که دوست دارم در آن زندگی کنم، دقیقاً در میان همین درخت هاست جایی که بیشتر وقت ها هوا ابری است. موبایلم را نمی‌برم.

پیش نوشت: «با شما نبودم» اسم یکی از کتاب‌های بهمن فرسی* است. تیتر این مطلب را از کتاب او وام گرفته‌ام. خیلی از «با شما نبودم»

پیکاسو: من در رویا سفر می‌کنم. 1 عمق آب ده سانت بیشتر نبود، کف زمین گِل قهوه ای و روشن بود و آب کاملاً شفاف.

وقتی وبلاگ می‌نویسم، گذر زمان را حس نمی‌کنم. فکر می‌کنم این معیار خوبی برای سنجش علاقه‌ی ما به کاری باشد. من از کودکی از تولید

دست خودم نیست، وقتی خبری از جدیدترین آثار هنرمندان مورد علاقه‌ام را می‌شنوم، ذوق زده می‌شوم و شروع میکنم به خیالپردازی. مثلاً با نام فیلم

رائول ارخمی در رمان بازی بی‌گناهان جمله جالبی را به کار می‌برد:

«قانون یا رعایت می‌شود یا رعایت نمی‌شود، مثل زن‌ها که نمی‌توانند کمی حامله باشند؛ یا حامله هستند یا نیستند.»

من از جمله او اینگونه بهره می‌گیرم…

1 اگر 500 سال عمر میکردم، هر صد سال را به یادگیری و انجام یک مهارت و هنر اختصاص می دادم: 100 سال اول را