نویسنده: شاهین کلانتری

پیش نوشت: «با شما نبودم» اسم یکی از کتاب‌های بهمن فرسی* است. تیتر این مطلب را از کتاب او وام گرفته‌ام. خیلی از «با شما نبودم»

پیکاسو: من در رویا سفر می‌کنم. 1 عمق آب ده سانت بیشتر نبود، کف زمین گِل قهوه ای و روشن بود و آب کاملاً شفاف.

وقتی وبلاگ می‌نویسم، گذر زمان را حس نمی‌کنم. فکر می‌کنم این معیار خوبی برای سنجش علاقه‌ی ما به کاری باشد. من از کودکی از تولید

دست خودم نیست، وقتی خبری از جدیدترین آثار هنرمندان مورد علاقه‌ام را می‌شنوم، ذوق زده می‌شوم و شروع میکنم به خیالپردازی. مثلاً با نام فیلم

رائول ارخمی در رمان بازی بی‌گناهان جمله جالبی را به کار می‌برد:

«قانون یا رعایت می‌شود یا رعایت نمی‌شود، مثل زن‌ها که نمی‌توانند کمی حامله باشند؛ یا حامله هستند یا نیستند.»

من از جمله او اینگونه بهره می‌گیرم…

1 اگر 500 سال عمر میکردم، هر صد سال را به یادگیری و انجام یک مهارت و هنر اختصاص می دادم: 100 سال اول را

بیا گذشته ها را اگر دوست داریم در آینده تکرار کنیم. در آینده زنده کنیم. قراول آثار گذشته بودن دلخوشی بی‌ربطی‌ست. بگذار گذشته، به این

یک ماه گذشت و خبری از دلخوشی پاییزی من نیست یک ماه از پاییز گذشت و هنوز باران نباریده من نگران بارانم   کارتون بالا

وقتی مادرتان در حال آشپزی است؛
وقتی همکارتان پای سیستم در حال تنظیم یک گزارش است؛
وقتی خواهرتان ناخن‌های پایش را لاک می زند؛
وقتی پدرتان عمیقاً به خواب رفته است…

1 فهرست‌ها همیشه جذاب و خواندنی‌اند، مثل فهرست ده فیلم یا ده کتاب مورد علاقه‌ی مشاهیر. برای من فهرست ده کلمه مورد علاقه افراد جالب‌تر

من مترجم نیستم، سودای ترجمه را هم در سر نمی‌پرورانم. اما وقتی عبدالله کوثری و عزم او در ترجمه ی رمان‌های سترگ یوسا را  میبینم