هم اکنون که در حال نگارش این سطور هستم له له تشریف دارم… سنم رو نمی توانم به یاد بیارم :/
متنت یه ذره انرژی و انگیزه داد؛ اما زود تمام شد…. امیدوارم 5 دقیقه دیگه حالم بهتر بشه… احساس می کنم خیلی عقب هستم، با اینکه خیلی ها رو دیدم که خیلی دیرتر از من شروع کردند. البته حوزه کاری آنها فرق می کرد!
آدم هایی امثال میشاییل هانکه ( که نمی شناسمش) و هوراکی ماروکی یا هاریکی ماریکی (چقدر اسمش سخته- هاروکی موراکامی- که اصلا نوشته هایش را دوست ندارم) و غیره ها دلیل موفقیت شان پیدا کردن رسالت شان بوده است. به امید روزی که من هم (ما) رسالتم را پیدا کنم؛ اون وقت دیگه بازنشستگی معنا نداره.
این نوشته رو خیلی دوست دارم، دیگه هروقت به واژۀ مرگ برخورد کنم یا به مرگ فکر کنم، این نوشته به ذهنم میآد، یه جورایی دلم میخواد با مجسم کردن این نوشته امشب بخوابم.
ما حتی در جبرها هم آزادیم و انتخاب می کنیم که در گله باشیم یا در قله؟!
مسلما چریدن و پروار شدن آسان تر از رفتن و صعود بر قله هاست!؟
برای متمایز شدن و جدا شدن از گله باید خطر ها و سختی راه را به جان خرید..
سلام شاهین عزیز
از اون روز که این مطلب رو خوندم میخواستم بنویستم و نظرم رو بگم. امروز داشتم فایل صوتی یادگیری کریستالی رو گوش میدادم دوباره یادم به مطلب تو افتاد. یه مقدار فکر کردم تا بفهمم تو برای چی از این روش استفاده میکنی و چه مزیتی داره ولی دلیل قانع کننده ای ندیدم.گفتم بیام بگم نظرم رو اگه واقعاً روش مطالعه من غلطه من سبک مطالعم رو عوض کنم.
میدونی، حرفت رو درک میکنم و یه دلیلش اینه که تجربش کردم. من هم وقتی چند مطلب غیر مرتبط میخونم آنالوژی ها و ارتباط های جالبی تو ذهنم میاد. خیلی وقت ها خندم میگیره از بعضی ارتباط هایی که به ذهنم میان و همچنین با این کار حس خوبی به آدم دست میده چون در یک روز موضوعات مختلفی رو مطالعه میکنه.
ولی به نظرم در برابر انتخاب این نحوه مطالعه، با از دست دادن گزینه های دیگه و مزایای اونها،ما هزینه زیادی متحمل میشیم. اگه با این واژه آشنا باشی،منظورم اینه که به نظرم هزینه فرصت (Opportunity Cost)بالایی داره. بله مزایای خودش رو داره این روش ولی در عوض ما از مزایای خوندن چند کتاب مرتبط با هم محروم میشیم. مثلاً وقتی در یک یا چند هفته فقط در یک موضوع کتاب میخونیم،مثلاً همه در مورد روانشناسی، ارتباط ها و مقایسه های خوبی میتونه به ذهن ما بیاد و فهم عمیق تری در اون موضوع به ما بده. حداقل با این روش کم تر احتمال این وجود داره که مطالب خونده شده به انبار دانش ما منتقل بشن به جای این که طبقه بندی بشن تو ذهن ما و ما بتونیم به موقع و درست ازشون استفاده کنیم.
اگر هدف یادگیری باشه، این روش بهتره. اگه هدف کمتر یادگیری و بیشتر لذت بردن از کتاب خوندن باشه شاید این روشی که به کار میگیری بهتر باشه. به نظر من.
شاید بد نباشه فایل صوتی یادگیری کریستالی رو گوش بدی اگه تا الان گوش ندادی. در هر حال جا داره چندین بار گوش بدیم.
پی نوشت:یکی دوبار متن رو مرور کردم. فکر میکنم منظور خودم رو رسوندم اگه اشتباه نگارشی داره یا جایی در حق فعل و فاعل ظلمی شده ببخش، ساعت رو که میبینی 🙂
سلام محسن نازنین
بله فایل یادگیری کریستالی برای من درس های زیادی داشته.
با حرفات موافقم کاملاً. خیلی هم درست و زیبا نوشتی.
ما بسته به هدفی که داریم باید نوع یادگیری و مطالعه خودمون رو انتخاب کنیم.
ممنون رو که سمت دیگۀ موضوع رو هم نوشتی تا این پست چند جانبه تر و کامل تر بشه.
راستی برام بیشتر بنویس. دوست دارم از نوشته های دوست خوشفکری مثل تو بیشتر یاد بگیرم.
سلام شاهین جان.
چرا باید به این همه بازیگر و عوامل پشت صحنه توهین کنی؟ وعلاوه بر اینها مردمانی که برای آنها اهمیت قائل می شوند؟ می دونم که می خواهی تجربه و دانش ات رو در اختیار ما بزاری اما اینطوری برداشت ما چیزی جزتوهین کردنت به علاقه مندان ان فیلم و بازیگر ها نیست، شاید من در حدی نباشم که بخواهم برای شما تعیین تکلیف کنم که چطوری بنویسید ولی خب اینطور انتقاد خیلی زنندس و اثرگزاری خوب ندارد
یک سوال؟
چرا اغلب اوقات وقتی نقدی میشه به دنبالش ناراحتی و کینه و .. به همراه داره؟
1- آیا ماهنوز ظرفیت نقد و نقادی رو نداریم؟
2- آیا ما نمیدونیم نقد برآمده از دلسوزی و اصلاح اشتباهات و بهتر شدن مورده؟
3- آیا ما شیوه نقد رو بلد نیستیم؟
4- آیا ما نمیخوایم کمی روی نقدی که ناخوشاینده برامون فکر کنیم؟
5- همه موارد؟
6- هیچکدام؟
7- نظر بقیه دوستان چیه؟
8- شرمنده بخاطر این کامنت 🙂
نقد باید سازنده باشه نه اینکه توهین به همراه داشته باشه
من خودمم طرفدار این جور فیلم ها نیستم ولی زباله های مبتذل؟؟؟ اصلا عبارت قشنگی نیست.
به نظرم باید یاد بگیریم چطوری نقد کنیم.
سلام امیر عزیز
من به داشتن دوستان خوبی مثل تو افتخار میکنم، و ممنونم که نظرت رو به من گفتی.
من به دقت به حرفات فکر کردم.
امیدوارم یه روز بتونیم مفصل در این رابطه صحبت کنیم.
یک دنیا ممنون.
آقای کلانتری باز هم سپاس بابت پست های تأمل برانگیزتون. من کاملا با گفته ی شما موافقم که راه تمایز، تغییر راهیه که بدون تفکر و بازنگری فقط در حال طی کردن هستی، اونم به دلیل اینکه همه دارن از این مسیر میرن! و نتیجه اش میشه تقلیدهای کورکورانه و عادت کردن به عادت های همیشگی! و اینکه وقتی به آخر راه میرسی، میبینی این مسیری که همه چیزتو براش دادی از همون اول اشتباه بوده و اون وقته که با حسرتی که از اعماق وجودت بلند میشه به بقیه میگی: ” خواهی نشوی همرنگ، رسوای جماعت شو!
اما عذرخواهی میکنم چند تا سوال برا من پیش اومده که فقط دوستانه می پرسم و منتظر دیدن نظر شما هستم. و اونم اینه که آیا برای متمایز شدن باید همه رو یه طرف دید و خودمون رو یه طرف؟ همه رو “گله” ببینیم و خودمون رو در قله؟ آیا این طرز فکر و همه رو با یک چوب زدن، خودش از سطحی نگری و به قول خودتون داخل جماعت شدن نشأت نمیگیره؟ به نظرتون صرف “متفاوت بودن” باعث میشه که “متمایز” باشیم؟ این بی انصافی نیست که فقط از دور رفتارهایی که ظاهرا شبیه به نظر میرسن رو در یک طبقه قرار بدیم و غیر از اون رو در یه طبقه ی دیگه؟
متمایز بودن یعنی به جای پیروی از مسیر زندگی عامه مردم و پا گذاشتن جای پای آنها خودمون مسیر زندگیمون رو بسازیم.
متمایز بودن یعنی به جای پیروی از مسیر مرسوم و مزخرف و حوصله سر بر “درس خواندن—>گرفتن دیپلم—>دانشگاه رفتن—>گرفتن لیسانس—>سربازی رفتن—>استخدام شدن در یک اداره دولتی—>ازدواج کردن—>بچه دار شدن”
مسیر و روشی که مطابق میل و شخصیت خودمون هست رو دنبال کنیم.
متمایز بودن یعنی اینکه به جای سفر به دوبی و تایلند و آنتالیا و …. و پول خرج کردن برای کنسرت افراد جلفی مثل آرش و سامی بیگی…. روح و جسم خودمون رو در دل طبیعت بکر و زیبای استانهای شمالی تازه کنیم.
و رسیدن به همه این متمایز بودنها نیاز به شجاعت و عمل گرایی داره. و نترسیدن از اینکه برخلاف حرف پدر و مادر و جامعه ابله و گله وار قدم برداریم.
با سلام
با تمام احترامی که به نوشته هایتان و خودتان میگذارم اما نمیدانم چه چیز باعث شده به این راحتی به یک انسان دیگر
توهین کنید.به نظرم انسان در هر جایگاهی که باشد حق ندارد به افرادی که شبیه او نیستند القابی مثل لوده بدهد.
حتی به نظرم بزرگترین افراد تاریخ مثل پیامبران نیز به خود اجازه نمیدادند که در مورد افراد دیگر این طور صریح
قضاوت کنند.
قرار نیست که دیگران از آن چیزی لذت ببرن که شما فکر میکنید که لذت بخش است.
با تشکر
حرف شما متین اما کاملا مخالفم با شما!!
میدانید چیست ؟ موافق و مخالف بودن جز خصایص اصلی بشر محسوب میشود. شما مخالف این نوشتاری و شاید دیگری موافق آن.
موضوعی دیگر عالمان یهود در قرآن با عرض معذرت به الاغ تشبیه شدهاند ( از لحاظ اخلاقی بحث این لفظ جداست) ولی رویه بر آن بوده که مخالفت باشد با عالمان یهود.
موضوعی مهمتر این است که به قول برنارد شاو: من توانایی تخم مرغ گذاشتن ندارم ولی میتوانم در مورد طعم و مزه آن نظر بدهم. بحث نقد هم همین در این پست همین است. اجازه دهیم روند نقد در جامعه پیشا مدرنِ ما نهادینه شود هر چند که این نقد خوش نیاید.
سپاس از شما و به ویژه سپاس از آقای کلانتری بابت وبسایت خوبشان.
اینطوریام نیست…آقا شاهین درست میگن یه همچین فیلمایی ارزش دیدن ندارن…یا خیلی از کتابا ارزش خوندن ندارن…یه بار قراره زندگی کنیم و دیگه قرار نیست این فرصت دوباره بهمون داده باشه.من 21 سالمه و تا دلتون بخواد عمرمو با چیزای چرت و پرت هدر دادم.وقتی به این سن رسدم میبینم من انسان مستقلی نیستم نه در فکر و اعتقاد و نه در تصمیماتم بلکه تابع همون جمعی هستم که این همه مدت خودمو شبیهشون کردم.بیاین فکر کنیم چیزایی که انتخاب میکنیم 10 سال دیگه تو زندگیمون چقدر ارزش داره و تاثیر گذاشته… . اونقده عمرمونو با چیزای به درد نخور تلف نکنیم.
ممنون آقا شاهین 🙂
به نظر من تا اینارو تجربه نمی کردی به این نتیجه ی الانت نمی رسیدی
من خودم خیلی اشتباهات توی زندگیم کردم که واقعا هم ازشون شرمنده ام ولی تا اون هارو تجربه نمی کردم به این مسیری که الان هستم نمی رسیدم الان تو جایگاه بزرگی نیستم ولی شعورشو فک میکنم دارم بدست میارم که به جایگاه بزرگی برسم.
سلام.بسیار زیبا نوشتین و لذت بردم..
من وقتی متن قشنگی میخونم در حقیقت قلنج فکریم گرفته میشه و شادتر میشم..
امیدوارم قلمت همیشه توانا باشه..
متن آخرت فوق العاده بود:
امیدوارم همه به جای داخل گله،سر قله باشیم..
موفق باشی..
اما دوست دارم کامل بشم و رشد کنم..گاهی وقتا آدم کسی رو تو زندگیش الگو قرار میده و مسلما سعی میکنه کسی رو الگو قرار بده که ویژگیهای ممتازی داشته باشه و کاملتر از او باشه … خوب این مورد ایراد داره به نظرتون ؟
” البته یادگرفتن اصله نه صرفا تقلید کورکورانه و صرفا بخاطر برخی خوش آمد های برآمده از هوس و دور از تعقل و تدبر”
سلام آقای کلانتری
من وبلاگتون رو تازه دیدم و خیلی خوشم اومد ازش و هی دارم میچرخم توش و چیزای قشنگ تری میبینم اما
این متن رو که خوندم یک نقدی داشتم که خواستم بگم
راستش من قبلا در این مورد فکر کرده بودم که یک اسکناس حالا ده هزار تومانی یا هزار تومانی ، ارزش فیزیکی اون برای ما نیست که بتونیم خودمون رو مالک اون بدونیم ، در واقع اعتبار و مالیک معنوی اون برای ماست، شما میتونستید اون ده هزار تومان رو به یک فرد مستمند بدید که هم تنبیه شید و هم یک فردی خوشحال بشه، و حتی اگه هم از لحاظ اقتصادی نگاه کنیم این کار در واقع به اقتصاد کشور لطمه میزنه ، درسته این ده هزار تومان شما لطمه نمیزنه ولی وقتی که اینکار رو مداوم تکرار و تبلیغ میکنید شاید صد ها ده هزار تومان پاره بشه برای یک نیاز شخصی و من این رو منطقی نمیدونم.
خیلی خوشحالم از اینکه وبلاگتون رو پیدا کردم:)
خواهی نشوی رسوا هم رنگ جماعت باش …. جمله ای که خیلی در مدت زندگی ما آزار داده و مانند صدای ناخن کشیدن روی تخته سیاه گوش و دل خراش است ….
واما در مورد اینکه در ۲۰ سالگی از این فیلم ها ببینم اشکال ندارد …. شاید کمی با نظر من مخالفت داشته باشد … به نظرم بعد از ۱۸ سال شدن باید از گله بیرون زد … البته قبل از آن هم اشکالی ندارد و خیلی هم خوب است ولی بعد از ۱۸ سالگی در گله ماندن، انسان را گوسفند بار میآورد …
تجربه شخصی من است که از قبل ۱۸ سالگی نمی توانستم از گله بیرون بروم … تلاش میکردم ولی مشکل از من و شرایط من بود … ولی با ۱۸ ساله شدنم دیگر زمانی برای همراهی گله نمانده بود …. و حال با آنکه هنوز به قله نرسیده ام ولی از اینکه در گله نیستم خوشحالم و میدانم که در دامنه هستم و قله منتظر من است ….
امید وارم که روزی هم تعداد و هم اندازه گله ها کم شود …. البته اگر چوپان دروغگویمان بگذارد …
و در پایان ببخشید طولانی شد وقتی مطالب شما را میخوانم اینگونه به وجد میآیم و دست خودم نیست …
ای کاش میتوانستیم به راحتی خاکهایی که روی ذهنمان نشانده اند کنار بزنیم … کار سختی است البته در مقام حرف شاید راحت باشد ولی در عمل به تکرار و تلاش بسیار زیاد نیاز دارد …. و همت عالی میخواهد …
کرم وب گردی چند وقتی است که از مطالعه دورم میکند ولی تلاش میکنم بر گردم ولی میدانید که سخت است … لطفا در این باره راهنمایی کنید که چگونه دوباره مطالعه خود را بالا ببرم و مقابله کنم با وب گردی ها… البته برای آن که مطالعه ام را از دست ندهم از شبکه های اجتماعی استفاده نمیکنم … حتی تلگرام
راستش از بچگی یه حس اعتماد به نفس عجیبی داشتم
چیزی شبیه به ایمان که اگر اراده کنم هرکاری میتونم بکنم و اینکه من همینجوری خودم خودمو دوست دارم و خیلی باحالم
حتی با اینهمه کم وکاستی که دارم ولی دوست دارم خودمو …
نوشتن دربارهش قشنگه
حتی دهن آدمو آب میندازه که انجامش بدی و ازعامه مردم جدابشی
ولی واقعیت اینه که خیلی سخته و دردو رنج داره
ممکنه دوستاتو از دست بدی یا حتی موقعیت خوبی که بین رفقا وفامیل داری رو
باید صبر زیادی داشته باشی
به همین شیکی وقشنگی هم که میگی نیست …
من اینکارو انجام دادم
بعصی وقتا اشکم دراومده
ولی یادم نرفته اگه حتی بتونم تمام آدمای روی کره زمین رو راضی کنم آخرسر یه نفر ناراضی میمونه و اون خودمم
بهتره بجای اینکه از نظراتی پیروی کنیم که همه میگن درسته ولی خودمون بهش اعتقادی نداریم از نظراتی تبعیت کنیم که خودمون به نتیجه رسیدیم
اونموقع حتی اگه نتیجه کارمون خوب نباشه بازم مدیون خودمون نیستیم
چـــقدر خوب : )
آدم هرکاری رو با انگیزه و علاقه انجام بده حتما موفق میشه به شرط عزم واقعی و تلاش و استمرار این تلاش .بارها تجربه کردم و صددرصد با نظرتون موافقم.
به نظرم لذت بخش ترین کار دنیا یادگرفتن هست..به خصوص اگه برای این یادگرفتن زحمت و رنج و سختی بکشه..
From Amish on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From Amish on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From چگونه متمایز شویم؟ on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From علیرضا on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From شاهین کلانتری on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From تیرا on چگونه متمایز شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه متمایز شویم؟
From محسن بازیاری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شاهین کلانتری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From امیر on چگونه متمایز شویم؟
From تیرا on چگونه متمایز شویم؟
From نگار on چگونه متمایز شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه متمایز شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه متمایز شویم؟
From سمیرا شیری on چگونه متمایز شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه متمایز شویم؟
From فکور on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From شاهین کلانتری on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From مهدی on چگونه متمایز شویم؟
From سارا on چگونه متمایز شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه متمایز شویم؟
From مهدی on چگونه متمایز شویم؟
From محمد on چگونه متمایز شویم؟
From حمید on چگونه متمایز شویم؟
From پری on چگونه متمایز شویم؟
From نگار on چگونه متمایز شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه متمایز شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه متمایز شویم؟
From بهروز کریمی on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From امیرحسین on چگونه متمایز شویم؟
From سارا on چگونه متمایز شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه متمایز شویم؟
From چگونه متمایز شویم؟ on کتاب قدرت نوشتن
From اثر انگشت شما چه شکلی است؟ on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From تیرا on اثر انگشت شما چه شکلی است؟
From شاهین کلانتری on اثر انگشت شما چه شکلی است؟
From امیررضا ریاحی on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From شاهین کلانتری on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From khajeh on چگونه متمایز شویم؟
From khajeh on اثر انگشت شما چه شکلی است؟
From khajeh on کرم کتابها مواظب باشند!
From اکبر ایثارگر on کتاب قدرت نوشتن
From شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From اثر انگشت شما چه شکلی است؟ on کتاب قدرت نوشتن
From زینب رمضانی on اثر انگشت شما چه شکلی است؟
From سارا on اثر انگشت شما چه شکلی است؟
From زینب رمضانی on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From شاهین کلانتری on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From زینب رمضانی on برقصیم یا بنویسیم؟
From زینب رمضانی on چگونه متمایز شویم؟
From زینب رمضانی on چگونه میشود نویسنده شد؟ از زبان یک نویسندۀ چینی
From شاهین کلانتری on چگونه میشود نویسنده شد؟ از زبان یک نویسندۀ چینی
From زینب on تأثیر لباس بر روحیه
From یادگیری واقعی on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From یادگیری واقعی on کتاب قدرت نوشتن
From تیرا on یادگیری واقعی