سلام
من عضو کانال شما هستم و البته اول با سایتتون آشنا شدم. من مدت خیلی زیادی توی وبلاگم مینوشتم تا اینکه اینستاگرام همون چهار تا و نصفی خواننده هم کشوند طرف خودش! راستش اون موقع ها که تب وبلاگ داغ بود هم میدیدم که همه ی دوستانی که خواننده زیاد داشتن خواننده هاشون رو از طریق تبادل لینک و کامنت و این چیزا پیدا کرده بودن. من مشکل اساسیم همینه که اصلا اهل بده بستون نیستم! یعنی تو همین اینستاگرام هم صفحات خوب زیادی سراغ دارم که اونا هم خودشون از کمبود فالوور رنج میبرن :)) . صفحات پر بازدید و بعضا شناخته شده ی اینستاگرام که شانس دیده شدن من هم با کامنت گذاشتن توشون میبره بالا از نظر من اکثر ارزش محتوایی ندارن که بخوان خونده بشن چه برسه به پیگیری و کامنت گذاشتن!
من از آخرین پستم توی وبلاگ حدود شش ماه میگذره
وقتی خونده نمیشم انگیزه ای هم ندارم برای وبلاگ نویسی
تو همین اینستاگرام هم اگه کپشن یه کم طولانی بشه خونده نمیشه! طرف میاد یه لایک میکنه و میره!
مردم حوصله خوندن ندارن! داستان های خیلی خیلی کوتاه برای همین حوصله ی مردم مد شدند
یه جوری شده که من اصلا دیگه نمیتونم بیشتر از 2200 کاراکتر بنویسم! کلمه هام همه تو داستانها تنگ هم میچسبن و دست به سینه و فشرده میشینن و دو هزار و دویست و یکمین کلمه به بعد هم محکوم میشن به پاک شدن. این همه مراعات و بدبختی بخاطر خونده شدن آخرشم اونی که دستش رو گذاشته رو فنجون قهوه ش و یه کتاب گذاشته کنار پاش و زیرش نوشته “حس خوب کتاب خوندن” ده هزارتا لایک میگیره با ششصد تا کامنت که چقدر خوبه 😐
درسته که خیلی از افراد حوصله خوندن ندارند اما طبق اون قاعده ای که اقای کلانتری گفتند “80/20” می تونین یک وبلاگ موفق داشته باشین که مطالبتونم خونده بشه!
و به نظرم اولین خاصیت وبلاگ جدای از اینکه مطالبی برای دیگران به اشتراک گذاشته میشه برای خود آدم مفیده!
به نظرم وبلاگ برای مطالعه و نوشتن به صورت منظم خیلی مفیده ،البته بعد از اونکه آدم روی یک زمینه تخصصی مسلط شد..
احتمال دادم با کامنتی که توی پست سه گام برای تابستان خلاقانه گذاشتم من رو به اینجا ارجاع بدین 🙂
آقای کلانتری من کاملا موافق صحبت شما در مورد مطالعه کردن هستم! و البته که بدون مطالعه سوختم برای نوشتن ته میکشه و نهایتا چند تا پست با پت پت کردن پیش برم و بعد خاموش میشم
اما قبول کنید که آمار “دیده شده ها” در وبلاگ و فیسبوک و اینستاگرام و حتی کانال تلگرام خیلی با محتوا همخونی نداره! صفحه ی نویسنده ها و عکاسان خیلی خوب رو توی اینستا دیدین؟ اگر محوریت اینستاگرام بر اساس عکس و کپشن باشه این دو گروه باید بالاترین تعداد فالوور و کامنت رو در صفحات خودشون داشته باشند اما متاسفانه اصلا اینطور نیست!
موضوع محوری در وبلاگ هم فکر میکنم مربوط به وبلاگهای تخصصی باشه
برای کسی مثل من که لزوما میخواد بنویسه که حالش خوب بشه نمیشه سمت و جهت مشخصی تو نوشتن تعیین کرد. من با همین وبلاگ نویسی به جدی تر نوشتن و کارگاه داستان هدایت شدم.
اچ پی جان، من وبلاگت رو دیدم، خوب مینویسی، و هر دو تا کامنتت رو به دقت خوندم، شاید بتونیم در آینده ای نزدیک خیلی مفصل تر با هم گپ بزنیم راجع به این موضوعات.
بذار از خودم بگم:
من در کل در بند کمیت نیستم، من اگه سه تا مخاطب پایه هم داشته باشم برام کافیه و به عشق همونا مینویسم و حالم خوبه.
کمیت رو بذار برای امیرتتلو و دنیا جهانبخت!
میدنستی استاندال سرخ و سیاه رو برای 10 نفر نوشته؟
برام بیشتر بنویس از خودت.
امشب صدای تیشه از بیستون نیامد
گویا به خواب شیرین، فرهاد رفته باشد
گفتهاند شیرین در اینجا ایهام دارد
خواب شما سرشار از ایهام است
نگاهی به تفسیرها بیانداز! آبشار ایهام را نظاره کن!
این هم از نبوغ شما در نویسندگی حکایت دارد
میدونی چند وقته قصد دارم یک کتاب غیر داستانی بنویسم (داستانی که بماند)، حتی سرفصلاشو آماده کردم . چهار سال . امان از تنبلی و کمال گرایی. اما چند وقته تصمیم دارم بنویسم. فعلا شروع کردم یه شش هفت ماهیه نوشته های صبحگاهی مینویسم. خیلی تاثیر مثبت رو زندگیم داشته بغیر از توسعه مهارت نوشتن. با اینکه حتی بعضی روزها یا دو سه هفته ای این وسط ننوشتم. اما ادامه دادم. وبلاگمم یه ماهیه شروع کردم و برای کتاب هم به این زودی اقدام میکنم. اما نوشته های صبحگاهی که برای من نوشته های هر موقعیه خیلی جواب داد. و جرقه این کارم از وبلاگ تو شروع شد. ممنون ازت
سلام بیژن جان
چقدر خوشحالم از خوندم کامنتت، خوشحالم که وبلاگ برات مفید بوده.
صفحات صبحگاهی معجزه میکنن، کارت تحسین برانگیزه.
لینک وبلاگت رو به من هم بده.
من رو در جریان پیش رفتن کتابت قرار بده.
با خوندن این پست از خودم خیلی خندم گرفت :))))) 😉
شیوه مطالعه من اینجوریه که از کتاب های مبانی و تخصصی،تاریخ ،شعر و.. ذره ذره می خوانم
اما نسبت به کتاب های رمان و داستانی نمی تونم ذره ذره بخونم :؟ وقتی رمان می خونم اینقدر درگیر میشم که نمی تونم تمومش نکنم!!
اگه نهایت طول بکشه خوندن یک رمان بلند شاید یک هفته !!
با سلام
با شما موافقم البته به جز وبلاگ نویسی(نوشتن روی کاغذ برای خودم را ترجیح میدهم).تصمیم دارم که در تابستان دو کار دیگر را به طور جدی انجام دهم؛فکر میکنم تابستان علاوه بر انجام کارهای خلاقانه، فرصتی طلایی برای یادگیری یک مهارت هم هست.مهارت هایی که در ایام مدرسه حتی وقت نمیشود به آنها فکر کرد.
همینجوری که نشسته بودم از گرما در حال جان دادن بودم و به این امید که میدادم و به شن های روان لب ساحل و خونه ای که پنجرش رو به ساحل باز میشد فکر میکردم و اینکه چرا نشد و چرا اینطور شد و آهنگ رزیستنس از میوز رو تو ذهنم مرور میکردم ( چرا کامل از بر نیستم این آهنگو) و در حال هم زدن ذهنیات این شرایط نامطلوب وگذشته و حال و آینده درهم برهم بودم، یهو یه کلاغی رد شد و فرق سر بنده رو مورد عنایت قرار داد (اونم تو روز تولدم منو اینجوری غافلگیر کرد بنازم به پر و بالش که به فکر من بود) باز خوبی این کار اینجا بود که کچل بودم و سریع مهر و محبتش به من پاک شد
اما به هر حال گفتیم چه کنیم چه نکنیم
هیچی دلو زدم به همونجایی که دلبر خونه داره و رفتم از یکی دوستان مت بالا(کسی که پایه خدمتیش بالا هست و چیزی از خدمتش نمونده) یه گوشی گرفتیم (و یه نخ بله همون بهمن مگه میشه دوس نداشتنی)که چی؟ که بیام اینجا و چند تا سایت دلخواه رو چک کنم بعد از دو سه ماه این شد که سه روز اضافه خدمتو به جون خریدم و رفتم یه گوشه نشستم شروع کردم به خوندن
مطلب گذاشتن زیاد شما اگه به ضرر یه نفر هم که باشه اون منم چون زیاد بود و میخواستم همه شو بخونم گیر افتادم تو این لحظه از استرس پاهام ضرب گرفته بودن،
هیچی دیگه باقیش دیگه گفتن نداره به هر حال می ارزید به اینجا و چند جایه دیگه سربزنم
به قول صادق هدایت که میگفت شانس ما اگه شانس بود دست خر درخت بود
مثل همیشه مطالبت دوس داشتنی بود
به امید مطالب بیشتر
سلام راش عزیز
من به فکرت بودم اتفاقاً.
چقدر خوشحال میشم از دیدن کامنت هات، واقعاً کارت حرف نداره.
به امید دیدار(به شدت)
راستی هدایت رو خیلی خوب اومدی.
هوای خودت رو داشته باش پسر.
زیاد بنویس.
فدا.
سلام شاهین جان
من مدتی هست که به صورت خواننده خاموشه اینجا بودم. ممنون بابت مطالب خوبی که میذاری.
سایتت خیلی برای من مفیده ، منم به نویسندگی علاقه دارم و چند روزه صفحات صبحگاهی رو می نویسم و خیلی حال و هوامو عوض کرده.
من همیشه یه کتابو شروع می کنم و تا تموم نشه نمیرم بعدی رو بخونم.
روشت خیلی بنظرم باحاله.
سلام به الهه غیثی عزیز و گرامی
از لطفت ممنونم. بیشتر برام کامنت بذار، خوشحال میشم.
چقدر خوب که صفحات صبحگاهی رو مینویسی. حتماً ادامه بده. صفحات صبحگاهی قدرت نویسندگی آدم رو هزار برابر میکنن.
برای دوستان کنجکاوی مثل من شاید لینک کتاب شب یک شب دو مفید و البته ناامید کننده باشد:
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D8%A8_%DB%8C%DA%A9_%D8%B4%D8%A8_%D8%AF%D9%88
امیدوارم بتوانم در انقلابم و از دستفروشها این کتاب را پیدا کنم چون ظاهراً دیگر اجازۀ چاپ را به آن ندادهاند. خدا این وزارت ارشاد را از ما نگیرد!
در مورد تفریحات لوس مثل شهربازی، اتفاقاً چندوقتی است که دلم هوای آن را کرده بود ولی با این حرف تو فکر میکنم دیگر به این سادگیها دلم هوایش را نکند.
روش مطالعه ات بنظرم درست است. خود من وسط کد زدن یه دفعه میام اینجا از اینجا می رم در مورد سفر می خوانم و غیره. باعث میشه مغز از یک چهارچوب محدودیت بیرون بیاد و راحت تر فکر کنه (کتاب تفکر جانبی ادوارد دوبونو رو توصیه می کنم به لیست کتاب هایت اضافه کنی) البته گاهی اوقات تمرکز رو هم له می کنه 🙁
راستی …وقتی که در مورد سفر کردن اینطوری حرف می زنی خیلی ناراحت می شم 😐 پیکاسو هیچ هایک نکرده بود وگرنه اینطوری حرف نمی زد 🙂
اولا چرا به بیت المال آسیب می زنی؟ :/ برای اون اسکانس کلی زحمت کشیده شده شاهین عزیز
دوما شماره کارتم را می دهم واریز کن به حساب من :دی (راه حل این مشکل: آخه بدبختی اینه کار خیر احساس عذاب وجدان نمیده به آدم!)
فکر کنم کتاب خوانی با روش 21 گرمی کار خودش را کرده رؤیایتان هم پازلی است، از وسط لپتاپ و نویسندگی تا ولو شدن پری و گفتگوی حکیمانه با او که با بقیه پریها فرقهای اساسی دارد.
و اما سال 1400 ، در ملاقات بعدی با پری قبل از اینکه قل بخورد و برود لپ تاپتان را بدهید تا ” یک عادت بد در مدیریت زمان ” را بخواند. 🙂
سلام
تمرین خیلی خوبی بود شاهین عزیز
یه تمرینی که هر روز انجام میدم اینکه یه عکس رو فرقی نمیکنه چه عکسی باشه “مثلا هنری و عاشقانه و …”میزارم جلوی خودم. بعد اون عکس رو توصیف میکنم..و هم حسم رو نسبت به اون عکس رو مینویسم… و هم یه براش یه داستان کوتاه مینویسم. نمیدونم خوبه یا نه.. ولی خودم خیلی این تمرین رو دوست دارم.
سلام زینب جان
چه جالب. مرسی تجربه خودت رو نوشتی.
منم خوشحالم که به اینجا پیوستی و امیدوارم که دوست خوبی باشم.
راستی ایمیلت رسیده، بزودی به همه ایمیل ها جواب میدم. حجم پیام ها فوق العاده زیاد شده این روزها.
فدای تو
سلام. خیلی عالی ….همه انگار از جمله من، دید عذاب وجدان نسبت به کتابهای نخوانده را مانعی برای خرید می دانند … چند روز پیش تو کتاب فروشی های انقلاب سرک می کشیدم که یک کتاب دو جلدی برای خودم خریدم. «باشگاه مغز» و چقدر حس خوبیه، حس کتاب خریدن …. و بوی کتاب نو که از بهترین رایحه هاست …
نکته گیر:آخرین نکته گیر منطقی که دیده ام را یادم نمی آید.شاید اصلاً همچین موجودی ندیده ام.
شهر بند:کاش شهربند آدم بودن خودم نبودم.
مرسوم:نمیدانم چرا احساس میکنم زندگی نکردن در جامعه مرسوم شده است.
کوشش:از این به بعد کوشش میکنم که کوشش هایم را به انتها برسانم.
خواستار:من خواستار خیلی چیزها هستم که میدانم به خیلی از آنها نمیرسم.
From جواد بانشی on تا سال 1400 ازدواج نکنید
From شاهین کلانتری on تا سال 1400 ازدواج نکنید
From اچ بی on 3 گام برای داشتن تابستانی خلاقانه
From تیرا on 3 گام برای داشتن تابستانی خلاقانه
From اچ بی on وبلاگنویسی نکنیم اگر...
From شاهین کلانتری on وبلاگنویسی نکنیم اگر...
From مهر on تا سال 1400 ازدواج نکنید
From شاهین کلانتری on تا سال 1400 ازدواج نکنید
From بیژن on فقط یک کتاب بنویس
From شاهین کلانتری on فقط یک کتاب بنویس
From کتابخوانی با روش 21 گرم on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From مهدی میرزابیگی on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شاهین کلانتری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From سحر on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From تیرا on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From فاطمه بانشی on 3 گام برای داشتن تابستانی خلاقانه
From شاهین کلانتری on 3 گام برای داشتن تابستانی خلاقانه
From ساراصفایی زاده on 3 گام برای داشتن تابستانی خلاقانه
From شاهین کلانتری on 3 گام برای داشتن تابستانی خلاقانه
From تیرا on وبلاگنویسی نکنیم اگر...
From راش تواسانی on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شاهین کلانتری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From الهه غیثی on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شاهین کلانتری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From کتابخوانی با روش 21 گرم on کتاب قدرت نوشتن
From سینا شهبازی on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شیما on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From Amish on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شاهین کلانتری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From Amish on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From شاهین کلانتری on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From لیلا آزاد on تا سال 1400 ازدواج نکنید
From شاهین کلانتری on تا سال 1400 ازدواج نکنید
From سهیلا.م on دیو و دلبر و تمرین نویسندگی
From شاهین کلانتری on دیو و دلبر و تمرین نویسندگی
From نریمان on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From شاهین کلانتری on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From زینب رمضانی on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شاهین کلانتری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From جملهای از آبراهام لینکن دربارۀ کلمات on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From علی طاعتی مرفه on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From شاهین کلانتری on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From rainbow on ولخرج باشید
From شاهین کلانتری on ولخرج باشید
From محمدرضا زمانی on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From شاهین کلانتری on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From تیرا on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From شاهین کلانتری on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From سؤالی مهم دربارۀ سن و سال on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From محمد on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From Rainbow on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From رها on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال