همان طور که برخی دوستان هم اشاره کرده اند خجالتی بودن و درونگرا بودن باهم متفاوتند. به نظرم خجالتی بودن خصلت خوبی نیست، به ویژه در کودکان و حتی گاهی در صورت رفع نشدن آن باید از مشاوران و روان شناسان کمک گرفت. عموم مردمان تصور می کنند که فرد درونگرا خجالتی است و او را سرزنش می کنند, در حالی که درونگرایی یکی از تیپ های روانی است با ویژگیهای خاص خودش.
بهتر است گفته شود که نباید از درونگرا بودن خودمان خجالت بکشیم تا از خجالتی بودنمان.
*** تا شدم بی خبر از خویش خبرها دیدم
بی خبر شو که خبرهاست در این بی خبری (*مولانا)
گاهی با خود فکر می کنم،چیزی که برای به دست آوردنش نه رنجی به خود داده ای،نه عرقی ریخته ای و نه حتی ۱۰ دقیقه زمان ثابت خواب ات را جابجا کرده ای،چگونه می تواند مایه ی فخر ومباهات و چماق کردن بر سر دیگران قرار بگیرد. آخر این کمالاتی که تو در ایجاد آن نقشِ واسطه ای هم نداری و حتی به اندازه ی یک سر سوزن هم در فعل و انفعالاتی که یک سری ژن به واسطه ی یک سری افراد، در پیدایش آنها در وجودت انجام می دهند، نقشی نداری. خب حالا که چه؟! اینکه آنچه خوبان همه دارند تو یکجا و کمپلت داری،چه دردی از مرا دوا می کند. لابد میگویی این همان نقطه عطف تفاوت من و تو و خاص بودن من است! خب قبول تو خاصی، اما آیا این خاص بودن تو به من هم می تواند کمک کند تا صفت “خاصیت”را کسب کنم؟! اگر نه پس لابد این ها را به من میگویی تا با دیدن شگفتی عظمت و جمال خالق در مخلوق، شگفت زده ام کنی! اگر این است پس دمت گرم که بیشتر بهت زده ام کردی!
اما تو ای دارنده ی کمالات انتسابی، اگر با من صحبت میکنی و میخواهی مرا جذب خودت کنی، از چیزی بگو که من هم توانایی اکتسابش را داشته باشم که در این صورت است که راهم به راهت وصل می شود. یا یک پیشنهاد دیگر؛ میخواهی اصلا چیزی نگویی و انقدر خبررسانی از خودت را در بوق و کرنا نکنی. برای مدتی هم که شده بی خبری از خودت را امتحان کن که ضرر نمیکنی و
“بی خبر شو که خبرهاست در این بی خبری”…
جناب کلانتری
سخن از زبان ما می گویی ! و البته از دل ما !
این نوشته برخلاف ظاهر گزنده ای که داره از محتوای بلندی برخورداره . و البته ..
خودپسندی ظریفی در دل خود نهفته .
« یک نوشته جالب و دوست داشتنی …»
در تعالیم دینی هم در نکوهش خودپسندی سخنان بی نظیری گفته شده که از حیث فراوانی قابل توجه هستن و شاید یکی از دلایلش آثار مخربی باشه که این رذیله اخلاقی روی کیفیت زندگی و روابط بین فردی میذاره .
امام صادق علیه السلام :
« خودپسندی اندیشه را تباه می کند »
« هیچ جهالتی بدتر از خودپسندی نیست »
« هر که مبتلا به خودپسندی شود نابود می شود»
سلام شاهین جان
ازل: ازل از آن واژه های شگفت انگیز است. مگر میشود زمان آغازی نداشته باشد؟!
نجوا: صدای نجوا گونه ای به گوشش رسید، درست شنیده بود. پرنده اش بازگشته بود!
نیل: گاهی نیل به خواسته هایمان، تجاسر میخواهد و مقاومت در برابر اضمحلال
متجاسر: انسانهای متجاسر را تحسین میکنم، سخنانی میگویند و مینویسند که آنها را از دیگران متمایز میکند.
اضمحلال: هر نویسنده ی تازه کاری، اگر نخواند، اگر کمتر فکر کند و بنویسد، در خطر اضمحلال است.
راستی شاهین، کارگاه کلمات دو و کارگاه کلمات سه یکسان هستند.
من یه پشنهاد دارم
10هزاری هاتون را بدین به من اگه اون کار را انجام دادین که هیچ اگه انجام ندادین جریمش اینه که 10 تومان میشه برای من اگر هم که به نتیجه رسیدین من پولتون را پس میدم
اینطوری سرمایه ملی هم از بین نمیره
سلام شاهین جان
من این کار رو قبلاً امتحان کرده بودم، خیلی خوب بود. ولی شک داشتم که روش منطقی و کارایی باشه.
ولی باز امتحام کردم، خیلی سریع و موثر است در یادگیری.
بخصوص در انگلیسی من امتحان کردم.
باعث شد که من دو روزه که صفحات صبحگاهی را به انگلیسی می نویسم.
I write my Morning Pages as I use this idea. I suggest to anyone to use this simple and great advice to learn as a kid.
در نوشتن، بوتیمار صفت بود و گاه و بی گاه تمجمج کنان، متنی پریشان مینوشت.
او نمیدانست که باید کلمات را بی پروا، خرجِ تمرینِ نوشتن کند.
( من هم از واژه یاب کمک گرفتم و نمیدونم چقد غلط نوشتم! به هر حال باید از یک جایی شروع کنم و کم کم یاد بگیرم 😉 ممنون )
سلام
این پست خیلی به دل نشست،ممنون!اغلب وقت ها که در مترو کتاب میخوانم انرژی ماوراء زمینی میگیرم.(به طوری که به هیچ وجه از پله برقی استفاده نمیکنم و پله های رو دوتا یکی بالا میدوم.)
ترجیحا کتاب هایی که نیاز به تمرکز و تعقل زیادی دارند را در مکان های عمومی نمی خوانم.
سلام به مطلبی که می خاستم کامنت کنم اینجا جواب دادی و کتاب های خیلی جدی رو استثنا کردی اما کاش در مورد اینکه چه کتاب هایی جدی و چه کتاب هایی غیر جدی می باشند هم می نوشتین . ضابطه ی مشخصی داره؟
یک مطلبی در ذهنم دارم درباره تعهد که همین روزها آن را در وبلاگ مینویسم.
این روزها متعهد بودن و منضبط بودن چاشنی اصلی لذت هایم شده است. تازه آن را کشف کردم!
بد نیست در تأیید حرف آنی سکستون و حرف جالب تو، بگم که برای من چنین اتفاقی افتاد.
نوشتم و نوشتم و نوشتم. مزخرف بود واقعا ولی دوتا جمله یکی از پاراگرافهاش عجیب به دلم نشست و زدمبه تخته که چقدر خوب از آب دراومد.
راستی شاهین جان، چقدر خوشحالمکه هرروز مینویسی. به مثابه سوخت موشکی هستی برای من.ممنونم ازت.
قطعا وقاحتی که بعضی ها برای جلب توجه دارند پسندیده مخصوصا که موجب مسخره کردن دیگران بشود ولی خجالتی بودن هم به معنای کلمه خوب نیست وکسی آن را نمی پسندد آن که شما ازش می گویید درونگرا بودن است نه خجالتی …. خجالتی کسی است که از حق دفاع نمی کند و هیچ گاه تفاوتی نمی کند چه موقعیتی باشد جرات سخن به لب راندن را ندارد ولی درونگرا در موقع خودش لب به سخن می گشاید و از حق دفاع می کند
باید نوشتن مثل جزئی از زندگی شود، نمی خواهم بگویم عادت به نوشتن ولی چه کنم که کلمه کم اوردم…. بگذار اینگونه بگویم؛ وقتی ننوشتی حس کنی چیزی کم داری… مدتی است در مورد کتاب به دست گرفتن و ورق زدنش این حس رو دارم … تلاش می کنم در مورد نوشتن هم چنین شوم
سلام شاهین عزیز و خلاق
یک فکر جسورانه این است که بنویسی بدون اینکه منتظر تایید حتی خودت نباشی!
این قلم را بدست نیروی کائنات دهی که او با قدرت بنویسد و تو تنها مشاهد کنی که با دست تو چه ها که نمی کند و چه نوشته ها که نمی نویسد.
این فکر جسورانه من بود بعد از خواندن افکار جولیا کامران در راه هنرمند!
ممنون از تذکر به جاتون. کاملا درست میگید. ارجاع اشتباه شده و من این شعر رو با یکی از غزلیات مولانا که بیتی با همین مضمون داره اشتباه گرفتم: ” من از این بی خبری سوی خبر می نروم”(مولانا،غزل۱۶۵۳)
سلام شاهین جان
این ایده چند بار خواندن یک کتاب آنهم پشت سرهم یا در فواصل زمانی
خیلی خوب است!
در ضمن کاری است که به نظر کمتر کسی آنرا می کند.
زمانی می توان این کار را کرد که خطی فکر نکرد.
خلاقیت و نوشتن و … همه دارای مدل غیر خطی هستند. ولی ما در مدرسه و دانشگاه همه با مدل خطی فکر می کنیم.
مدل خطی خیلی ساده است. نیاز به تلاش کمتری دارد. برای تنبل ها خوب است.
یکبار کتاب را بخوانی و همه چیز را سیر تا پیاز بفهمی. این ایده یعنی که مدل فهمیدن خطی است. و اگر درست می خواندی همه چیز را کامل می فهمیدی دیگر نیازی به چند بار خواندن ندارد. در حالیکه این توهم است!
حتی ابن سینا با آن هوش و ذکاوت بعضی از کتابها را 40 بار خوانده بود و نفهمیده!
این نوعی فروتنی است که کتابی را چند بار بخوانی! یعنی به خودت نبالی که کتاب را خواندم همه چیز را فهمیدم.
سلام شاهین جان
میشه یک پست در رابطه با قبل از نگارش هم بنویسی(Prewriting)
یعنی چه روشهایی برای قبل از نوشتن وجود داره و فرقش با پیش نویس (Draft)
چیست؟
اگر زحمتی نیست در مورد اصلاح متن(Revise ) هم بنویسی عالیه.
دست آخر هم در مورد مرحله آخر یعنی ویرایش متن(Edit) بنویسی که سنگ تمام گذاشه ای.
من یک چیزهایی در مورد اینها خوانده ام. ولی دوست دارم تو بنویسی.
ممنون
سلام شاهین عزیر
من خیلی علاقه به کامنت گذاشتن ندارم
ولی این سایت تو منو کشته! برای طفره رفتن از کارهایم باید
این سایت را سربزنم.
افراط در نوشتن بسیار عالی است. کار نیکو از پر کردن است.
تنها راه برای یافتن جسارت نوشتن، خود نوشتن است.
تازه گی ها به این نتیجه رسیده ام که خیلی رازی در نوشتن وجود ندارد
تنها باید بنویسی! همین به همین سادگی.
نویسینده مشهور فقط نوشته، سرش در نوشتن بوده ولی دیگران او را نویسنده مشهور می دانند. شاید او متوجه این موضوع نباشد و حتی خودش را نویسنده قابلی ندارد چون وقت ندارد به این چیزهایی که مردم در مورد او می گویند توجه کند : آخه او دارد می نویسد، وقت ندارد که ننویسد!
سلام علی
چقدر خوشحالم که به این نتیجه رسیدی که نوشتن یعنی نوشتن.
و مطمئنم با این نگاه جدید حتماً رشد زیادی رو تجربه میکنی.
بیشتر برای من بنویس.
فدای تو
به نظر من چرت وپرت نوشتن خیلی باحال تره 🙂
یعنی شبیه به اینه که یه گوش مفت گیر اوردی و هر خزعبلاتی توذهنت میاد بهش میگی
اونموقع تازه خالی میشی تا حرف درست حسابی بزنی
دیدین وقتی که بعد دعوا فحش های بهتری یادتون میاد؟ اینم یه چیزیه توهمون مایه ها !
درواقع معتقدم اول باید کلی چرت وپلا بنویسی تا حرف های حسابی که میخای بزنی رخ بنمایند 🙂
چرت وپرت نوشتن خیلیم کارباحال ومفیدیه و به منظم تر شدن فکر و تخلیه روانی کمک میکنه !!
سلام آقای کلانتری
من عاشق خوندن کتاب هستم. کلی از رمان های نویسندگان معروف رو خوندم و اونها رو تو وبلاگ cafe-ketab.blog.ir و کانالم t.me/cafe_ketab_blog_ir معرفی میکنم. دوست دارم در آینده نویسنده بشم 🙂 خواهرم کانال و سایت شما رو بم معرفی کردن
بالفعل یا بالقوه به هرحال اگر نویسنده ای تعهد و علاقه مفرط دو بالند برای پروازت .
اگر واقعا بخش مهم و جدی زندگی ات شده پس به آب و آتش میزنی تا راه صعود را پیدا کنی وگرنه همیشه بهانه ای برای اقدام نکردن ها و نرسیدن ها وجود دارد ٬پس راهش را پیدا کن و این را هم یادت باشد که فرایند رشد تدریجیست .
لالایی بالا رو مدام دم گوشم می خونم ولی خوابم نمی بره نه بخاطر اینکه انگیزه و اراده لازم و کافی رو ندارم بلکه بدلیل سردرگمی به نظرم تقریبا دارم درجا می زنم . احساس آدمی رو دارم که از فرط اهمیت ویژه ای که برای کار مورد علاقش قائل هست دچار وسواس و درپی اون بی عملی که نه ٬ ولی کم عملی (نمی دونم این واژه اصلا درست بود یا نه !) شده . این کتاب ؟ نه اون یکی ! داستان ؟ نه علمی شایدم تخیلی! اصلا انگیزشی از همه بهتره . افزایش دایره لغات ؟ نه شیوه نگارش و درست نویسی ! اصلا رو جمله سازی کار کن ! آرایه های ادبی یادت نره ! ای بابا هنر توصیف از همه مهم تره ! و … . به نظرم عشق به کار تعهد هم با خود یدک می کشه به شرط اینکه مثل من دچار تحیر نشده باشی . چون در ابتدای راهم اصلا نمی دونم «چقدر »برای «چی» وقت بذارم و نمی دونم های زیاد دیگه …
شما می دونید من چرا انقدر نمی دونم ؟!
راستی به خاطر توصیهی تو که گفتی نمایشنامه بخونین تا توی گفت وگو مهارت پیدا کنین رفتم کتابخونهی پدر رو زیرو رو کردم و دوتا نمایشنامه پیدا کردم
بایسیکل ران واتللو
هردو فوق العاده بودن!!!
تازه توی نوشتن هم پیشرفت محسوسی داشتم
قلمم روان تر شده و نوشته هام دقیقا همونی هستن که توی ذهنم بوده
دقتم به اطراف زیاد شده و سوژه های خوبی به ذهنم میرسه
الان دیگه میتونم از هر موضوع پیش پا افتاده ای یه متن جذاب بیرون بکشم
توی گودریدز هم اکانت ساختم و کتابهایی که تا حالا خوندم رو اونجا اوردم
البته چون دفترچه ای که عنوان و خلاصهی کتاب ها رو توش مینوشتم گم شده خیلیاشو نیاوردم
راستی شاهین جان یه پیشنهاد !!!!
چرا برای اعضای وبسایتت یه سیر مطالعاتی قرار نمیدی؟!
من یادمه از یکی از نویسندههای شهرمون یه سیر مطالعاتی گرفتم و توی چهار پنج ماه دوسوم از کتابهاشو خوندم
این کار خیلی موثره من تجربشو دارم …
فکر کنم این نمایشنامه رو هم داشته باشیم . باید بگردم ! اگر پیدا نشد هم میرم ومیخرمش !
دربارهی پیشنهادم لطفا خیلی( وواقعا خیلی!) فکرکن …
اینکار میتونه یه جریان راه بندازه که از وبسایت تو شروع میشه
حیرت انگیز وناب !!!
خب توی اینکه هر آدم جدیدی که وارد یه حوزهی تخصصی میشه وبه اصطلاح اسمی در میکنه ایرادات و اشکالاتی داره هیچکس شکی نداره
منتها نکته اینجاست که به جای ایراد گرفتن از کار دیگران اگه میتونیم و عرضهشو داریم اون کار ناتمام و ناقص رو به یه سرمنزل مقصود برسونیم
والا ایراد گرفتن رو هر مرغ پخته ای بلده !!!
این نویسنده ها و آدم معروفا هم واسه اینکه اسمشون از زبون نیفته میشینن هی از این و اون ایراد میگیرن !
اینکار درواقع یه تکنیک تبلیغاتیه !
یادتون هست مدتها قبل ساسی مانکن با یه جریان مسخره و بی مزه اسم خودشو سر زبونها انداخت ؟
کاملا معلوم بود قضیه جدی نیست و گاوبندیه !
همین داستانو این آدم معروفا ازش استفاده میکنن
خیلی بهشون اهمیت ندین 😃✌
From یک نوشتۀ جالب و دوستداشتنی! on کتاب قدرت نوشتن
From مهرگان on چرا آدمهای خجالتی را دوست دارم؟
From علی on روشی برای نوشتن سریع چرکنویس
From شاهین کلانتری on روشی برای نوشتن سریع چرکنویس
From سمیرا شیری on یک نوشتۀ جالب و دوستداشتنی!
From تیرا on یک نوشتۀ جالب و دوستداشتنی!
From شکراللهی on یک نوشتۀ جالب و دوستداشتنی!
From شاهین کلانتری on یک نوشتۀ جالب و دوستداشتنی!
From محسن صالحی on یک نوشتۀ جالب و دوستداشتنی!
From نسرین on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From سعید مالکی on کتاب قدرت نوشتن
From شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From سعید مالکی on کتاب قدرت نوشتن
From رضا on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From شاهین کلانتری on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From علی on اگر نمیتوانید بنویسید، این کار را انجام دهید
From شاهین کلانتری on اگر نمیتوانید بنویسید، این کار را انجام دهید
From صدیقه نظری on یک بازی ساده برای بهتر نوشتن
From شاهین کلانتری on یک بازی ساده برای بهتر نوشتن
From آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟ on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From فاطمه بانشی on هندزفری یا کتاب؟
From شاهین کلانتری on هندزفری یا کتاب؟
From حمید on هندزفری یا کتاب؟
From شاهین کلانتری on هندزفری یا کتاب؟
From پریسا حسینی on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From شاهین کلانتری on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From سینا شهبازی on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From شاهین کلانتری on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From khajeh on چرا آدمهای خجالتی را دوست دارم؟
From khajeh on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From علی on یک فکر جسورانۀ عجیب
From aseidreza on یک نوشتۀ جالب و دوستداشتنی!
From سمیرا شیری on یک نوشتۀ جالب و دوستداشتنی!
From علی on روش کت و دکمه در نوشتن
From علی on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From شاهین کلانتری on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From علی on افراط در نوشتن
From شاهین کلانتری on افراط در نوشتن
From زینب رمضانی on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From ابوالفضل مهدوی فر on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From شاهین کلانتری on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From شکراللهی on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From شاهین کلانتری on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From تازهکار بودن یعنی چه؟ on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From زینب رمضانی on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From شاهین کلانتری on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From زینب رمضانی on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From شاهین کلانتری on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From زینب رمضانی on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From شاهین کلانتری on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From زینب رمضانی on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From زینب رمضانی on نظر آلدوس هاکسلی دربارۀ فروید
From شاهین کلانتری on نظر آلدوس هاکسلی دربارۀ فروید
From زینب رمضانی on نظر آلدوس هاکسلی دربارۀ فروید