چرا زل نمی‌زنی به دیوار سفید؟

در اتاقت باید دیوار سفیدی باشد ، بدون حتی یک جای میخ

ایده‌ها توی دیوار سفید است، آنقدر زل بزن تا بیاید روی دیوار

هر روز چند دقیقه‌ای سر از کتاب و مانیتور بردار و خیره شو به قاب سفید دیوار

بگذار جهان خودش را به تو عرضه کند

توصیه ناصر تقوایی را فراموش نمی‌کنم:

میزتان را بچسبانید به دیوار، دیوار را پرده سینما فرض کنید و هر چه روی دیوار می‌بینید، بنویسید…

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

یک پاسخ

  1. برای مسافرت اومدم به شهر مادری‌ام، مشگین‌شهر. اتفاقاً چند روز پیش که به پارک جنگلی خیلی زیبایی که داره برای پیاده‌روی رفته بودم نزدیک غروب بود و هوای پاییزی بدجوری جلوه‌گری می‌کرد. بعد ساعت‌ها! پیاده‌رویٍ، دیگه فقط می‌خواستم همراهام من رو بذارن و خودشون برگردن و من روی یه نیمکت خالی رو به آسمون در حال تاریک شدن ساعت‌ها خیره بشم. تجربه خیلی خوبی از این خیره‌شدن ها دارم. همه چیز توی درون ته‌نشین می‌شه و دید آدم زلال می‌شه و می‌تونه به چیزهای جدید و افکار و ایده‌های جدید بیاندیشه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *