هانس گئورگ گادامر گفته بود:
«هر کسی که با طرح پرسشی در انتظار شنیدن پاسخی متفاوت نباشد در واقع هیچ پرسشی طرح نکرده است.»
با همین معیار، اگر دریابی که اغلب اوقات هیچ نپرسیده‌یی، چه می‌کنی؟
به این دو واژه بیشتر بیندیشیم:
پرسش و انتظار.
به یکی از تجربه‌های اخیرمان بنگریم:
انتظار پنهان در پسِ پرسشمان چه بود؟
مشتاق بودیم پاسخی در تأیید آن بشنویم یا ضد آن؟
3 پاسخ
تامل برانگیزه
طبیعتاخودمانرا کمتر برای جواب مخالف آماده میکنیم وبه همین خاطرهم ناخوداگاه جواب را می‌پذیریم هرچند دردل چندان رضایتی نداریم درصورتیکه باید این باور غلط را ازذهنمان دورکنیم هر پرسشی راچند بار درذهنمان مرور کنیم بعد آنرا مطرح کنیم تا اگر جواب مخالف شنیدیم جرات مطرح کردن چند باره آنرا داشته باشیم
وقتی جوابی مخالف عقیده و انتظارمون دریافت میکنیم جوانه‌ی بحثی جدی و جذاب زده می‌شه، نه؟
جواب موافق که تائیده و جای علامت سوال رو با نقطه عوض می‌کنه.
ممنون بابت کامنت‌های خوبتون خانم سجادی😊🙏.