بله، آثار سایر نویسندگان نیز میتوانند برانگیزندهی نویسنده به نوشتن باشند اما کاراترین کُنشیارش نوشتههای پیشین خود اوست.
چی شد که به این نتیجه رسیدم؟
دیروز و پریروز مجال چیز نوشتن برای «تردیدار» فراهم نبود. ناچار گشتی زدم در نوشتجات پیشین وبلاگ دومم بلکه پارهمتنی بیابم و بازنشر کنم. مرور نوشتههای گذشته چنان شوقاندم* که از نو هوس کردم چراغ آنجا را بیفروزم. دیدم در همان خامنگاریِ فعالیتهای روزانه شماری ایده هست که با قدری بازنویسی رستگار میشوند. دریافتم در گزارش سادهترین رخدادهای روزمره جادویی نهفته است که تنها با ماهها فاصله آشکار خاهد شد.
باری، وبلاگ بازیافته را «خامنوشت» نامیدم و خوش دارم بیشتر قلماندازهایم را اول آنجا بنویسم و سپس برخیش را اینجا هوا کنم.
تاکنون از مرور آفرینههای قبلی خودتان نیروی دوباره گرفتهاید؟
*زنده باد «مصدر جعلی»
2 پاسخ
سلام استاد کلانتری
من هر وقت و با هر شرایطی مطالب قبلیم را می خوانم حسابی می ذوقم.
استاد لینک خام نوشت تان را می خواهیم
درود خانم کارگر عزیز
لینک سایت خدمت شما🙏:
https://shahinkalantari.ir/