دلباخته‌ی هر زبانی چه کار نیکی می‌کند اگر لغت‌نامه‌یی از کلمات محبوب خود گرد آورد، و من اینجا در پی این امرم.
کلمات هفته عنوان بخشی از ستون تردیدار است که هفته‌یی یک بار هوا می‌شود؛ برگزیده‌یی از واژه‌ها‌یی‌ست که این‌سووآن‌سو دیده‌ام و پسندیده‌ام، همراه با شاهد مثال. با هدف تشویق به تمرین کلمه‌برداری.
کلمات هفته:
…همیشه از سمت سایه‌خیز راه می‌‌رفتند.
و. گ. زیبالت، حلقه‌های زحل، ترجمه‌ی پویا رفویی، ص۲۸
بارهاوبارها توده‌های متلاطم از هم می‌پاشید و من بر پهنه‌ای نیلگون و در بطن ژرفایی خیره درمی‌نگریستم که به خیالم زمین، هزارخمی بود سیاه و رخنه‌ناپذیر.
و. گ. زیبالت، حلقه‌های زحل، ترجمه‌ی پویا رفویی، ص۲۷
خطّ چشم می‌کشم ولی چشم من -همین سیاه‌مست- روسیاه می‌کند مرا، بینِ این‌همه بَزک‌پَرست
مریم جعفری آذرمانی، دایره، ص۳۱
پس بیا و بر خلاف دیگران مخاطبانه گوش کن طبقِ شعر حرف می‌زند زنی که بی‌مسیح، مریم است
مریم جعفری آذرمانی، دایره، ص۴۰
به شاهِ عفریته‌خانه گفتم تف به زیباشناسیِ تو چه کرده‌ای با فرشته‌خویان؟ کدام مَکرت به کار افتاد؟
مریم جعفری آذرمانی، دایره، ص۳۱
در این گفتار، با «بحران» به‌نحوی ناسِتُردنی رودررو هستیم…
امیرحسین ابراهیم، ملودی از بند رَسته‌ی چپ، ص۸
کوشش آماجگاه تئوریکِ مقالات حاضر به یک معنا اندیشیدنِ به قرن بیستم است و آنچه از این قرن به پس دهش می‌شود.
امیرحسین ابراهیم، ملودی از بند رَسته‌ی چپ، ص۸
از آن‌جایی که لزومی ندارد گفتمان ادبی نظام‌های رایج معنایی و هنجارها یا ارزش‌ها را بازتاباند، خواننده از نو از پیش‌انگاشت‌ها و انتظارات خود منفک می‌شود.
ولفگانگ آیرز، متن‌ها و خواننده‌ها، ترجمه‌ی مهران مهاجر، ۵۷
در این نوشته برهم‌کنش خواننده و متون ادبی داستانی را پژوهیده‌ایم.
ولفگانگ آیرز، متن‌ها و خواننده‌ها، ترجمه‌ی مهران مهاجر، ۵۷
تمام خلوت بی نام و ناشناس جهان چنان به وحشت تنهایی آشنایم نساخت که ازدحام دم‌افزون سرزمینم.
محمد مختاری، بر شانه‌ی فلات، ص۷۸
جداپنداریِ نقد از فراگشت آفرینش، گونه‌ای تلقیِ دوآلیستی‌ست که نقدر را از سویه و منش خلاقانه‌اش تهی دانسته و آن را به جستاری درباره‌ی اثر تقلیل داده است.
حسین رسول‌زاده، نقد کی است؟، ص۴۵
پرنده با پر و بالش پرواز می‌کند انسان با آرزوهایش. تلاش اوج‌گیر او، افق‌های گرفته را، باز می‌کند.
ژاله اصفهانی، موج در موج، ص۲۹۳
کدام‌یک از کلمات بالا را بیشتر می‌پسندید؟
