موسا اساسی روی دیوار اتاق خاب و اتاق کارش تنها یک جمله چسبانده:
«شروع نوشتن بی‌نیاز از پیش‌نیاز است.»
که یعنی لازم نیست برای پرهیز از تشویش نوشتن و شروع بهتر آن پناه به ببری به هزار تا کار دیگر، از جمله به مطالعه (با این توجیه که ایده‌یی بگیرم و انگیزه‌یی بیابم و…).
باید بی‌مقدمه یورش ببری به صفحه. موسا خوب می‌داند که اگر چنین نکند بدجور می‌رنجد از فرآیند نگارش.
فراهم کردن مقدمات کار ضروری‌ست اما نباید به بهانه‌یی برای طفره از کار بدل شود.
بهتر نیست همین الان نوشتن بیاغازیم؟
