۲ نکته مهم درباره وبلاگ نویسی و برند شخصی

پیش نوشت: راه‌اندازی سایت شخصی و نوشتن وبلاگ از مزیت‌های حیرت‌انگیزی برخوردار است؛ که می‌توان از توسعه‌ی برند شخصی به‌عنوان یکی از دستاوردهای آن اشاره کرد. نکاتی که در زیر آورده‌ام را دو گام مؤثر برای وبلاگ نویسی حرفه‌ای می‌دانم.

۱

از خودمان تصویری شفاف و روشن ارائه کنیم

جدا از مزایای بیرونی وبلاگ نویسی، مزیت اصلی وبلاگ نویسی افزایش عمل‌گرایی و غلبه بر کمال‌طلبی است.

وقتی با مشخصات کامل خودمان (نام و نام خانوادگی و عکس و رزومه روشن) می‌نویسم، شاید سخت‌تر و با وسواس بیشتری بنویسیم، اما ثمره‌ی این وسواس و سختگیری، حرفه‌ای شدن است.

ضمناً هویت مشخص باعث ایجاد رابطه عمیق‌تر و جلب اعتماد مخاطبان می‌شود.

۲

خسیس نباشیم و ارزش‌آفرینی کنیم

سودمندی برای دیگران و کمک به بهبود زندگی آن‌ها فقط یک شعار نیست، بلکه مهم‌ترین گام برای توسعه برند شخصی ماندگار است؛ بنابراین بهتر است بهترین آموخته‌هایمان را در طبق اخلاص بگذاریم و عرضه کنیم.

امساک در ارائه چیزهای ارزشمندی که داریم، به این امید که فقط در انحصار خودمان باشند راه به جایی نمی‌برد.

تنها با عرضه‌ی ایده‌ها در دنیای واقعی است که می‌توانیم ارزش واقعی آن‌ها را بسنجیم. گشاده‌دست‌بودن در وبلاگ‌نویسی می‌تواند برند شخصی ما را با سرعت و کیفیت بیشتری توسعه دهد.

چگونه نویسنده شویم؟ | دریافت کتاب قدرت نوشتن | کانال مهارت های نویسندگی در تلگرام
Rate this post

15 دیدگاه برای “۲ نکته مهم درباره وبلاگ نویسی و برند شخصی

  1. روزِ اولی که به صورت جدی شروع به مطالعه ی نوشته های اینجا کردم، سخاوتِ بی چشم داشتِ نویسنده ی مطالب بیش از هر چیز دیگه ای نظرمو جلب کرد.
    شاهینِ عزیز با تمام وجودم قدردانِ محبتت هستم. زندگیِ من واقعا داره تغییر می کنه.

  2. عالی بود.
    یه مدت در فکر اینم , وبلاگ داشته باشم و نوشته هام رو منتشر کنم ,
    به هر حال ممنون بابت تجربه ی خوبتون

  3. شاهین عزیز
    بسیار از نوشته هایت می آموزم و بهره می برم. برند شخصی ات به واسطه در اختیار گذاشتن بهترین و با ارزش ترین دانسته هایت، متمایز و منحصر به فرد است.
    موفق و برقرار باشی.

  4. سوالی که همیشه برام بوده اینه:
    آیا این وبلاگ شخصی که به نام و تصویر خودتون مزین شده؛ و تجربیات شخصی و «کاری» -که بیشتر رو این تاکید دارم- رو در اون می نویسید؛ باعث ایجاد مسائل و مشکلات در زندگی شخصی حرفه ای شما نمیشه؟
    به طور مثال من در محل کارم با مدیر ارشدی سر کار دارم که حرف منو نمی فهمه و شیوه مدیریتش رو قبول ندارم. بنابراین به بلاگ شخصیم می یام و از اشتباهاتش، سو مدیریتش و رفتار غیر حرفه ایش می نویسم.
    آیا ممکن نیست همون فرد یا اطرافیانش به وبلاگ من روزی سر بزنن و مطالعه این مطالب باعث بروز مشکل برای من بشه؟
    موضوع فقط بدگویی از یک نفر یا یک کار نیست. گاهی نوع فعالیت کاری شرایطی رو ایجاب می کنه که نمی تونی اطلاعاتی در مورد اون افشا کنی. حداقل با نام و نشان و دقیق نمی تونی.
    اگر وبلاگی تشکیل بدی و در اون هویتت رو افشا نکنی، شاید بتونی در مورد چنین دست مسائلی راحت بنویسی؛ ولی اگر قصدت ساخت بلاگ با برند و نام شخصی خودت باشه؛ چطور باید در مورد مسائل حساس و مشابه صحبت کرد؟
    نه فقط در حرفه شغلی! مسائلی که در زندگی شخصی با خانواده و همسر و دوستان و آشنایان باهاش روبرو میشی چطور؟ آیا راحت در مورد اونها با نام خودتون صحبت می کنید و می نویسید؟ باعلم به این که « فلان » شخصی که درباره اش در حال نوشتن هستید مطالب وبلاگ شما رو می خونه و بعدها ممکنه به شما معترض بشه و یا مطلب رو به روی شما بیاره و بر علیه تون استفاده کنه.

    1. حسین جان
      هر کسی باید خودش اجتهاد کنه و تا حدی که دستش بازه و براش مشکلی ایجاد نمیشه بنویسه.
      دارم فکر میکنم که در جوابت متن مفصل تری بنویسم.

    2. سلام هم اسم عزیز…
      اول اینکه این مواردی که گفتی تنها در نوشتن مشکل ساز نیست .. حتی در گفتار هم گاهی مشکل ساز میشه …
      اما مساله این هست که چرا میخواهی بنویسی؟؟
      اگر صرفا غرغر کردن هست یه مدل میشه نوشت ..
      اگر میخوایی چیزی رو به بقیه انتقال بدی یه مورد…
      اما به نظرم اصلا این اتفاق مشکل ساز نمیشه به شرطی که چند مورد رو رعایت کنی…
      اول اینکه اسمی از کسی نبری..
      دوم اینکه جانب دارانه صحبت نکنی…
      سوم اینکه طرفین مقصر رو نکوبی ..له له نکنی…
      چهارم اینکه به طور تاکیدی بزنی این تنها نظر و تجربه شخصی منه …

      اما یه راه دیگه هم هست…
      اتفاقات رو در غالب داستان بیان کنی…
      مثلا همون مجموعه کاری رو با شخصیت هاش بیای داستان سازی کنی…
      اتفاقاتی رو که بریا خودت میافته رو به نام یه شخصیت تعریف کنی و تو در کل میشی راوی داستان و داستانت تم سوم شخص پیدا میکنه…
      من قبلا از اینکارها کردم و قراره بزودی بازم بکنم 😀
      هرچند از بیان قطعی نظراتم نمیترسم و با مشکلاتشم رو برو میشم …و حتی همون مشکلات رو هم باز میام میگم 😀

  5. خواستم اینجا کمی از تجربیات خودم را در وبلاگ نویسی بگویم شاهین جان من هم فکر می کنم وبلاگ نویسی جور عجیبی آدم را به خودکاوی و خودشناسی وا می دارد مجبور می شوی به بسیاری از چراهای زندگی ات پاسخ دهی و هر روز در نوشتن متنی تازه به کشفی تازه می رسی چیزهایی که سالهاست رو در رویت بوده اند و خیلی معمولی از کنارشان گذشته ای اما امروز به واسطه وبلاگ نویسی در اعماقشان فرو می روی و کشف می کنی کاشف بودن یکی از بهترین نعمتهایی است که می تواند نصیب بشر شود. این مطلبت هم مثل یکی دیگر از مطالبت مرا وا داشت که در مورد وبلاگ نویسی و تجربه های وبلاگنویسی ام و کشف ها و اتفاقاتش بنویسم باز اینجا قول می دهم که به آن عمل کنم.

  6. شاهین جان،همیشه وبلاگت رو دنبال میکنم و هیچ حرفی رو از دست نمیدم باید بگم که همیشه این دو نکته رو بخوبی در نوشته هات یافتم و شاید رعایت همین دو نکته بوده که باعث پیوند ناگسستنی من با نوشته هات شده.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *