بعضی از نوشته‌ها هستند که ریل زندگی تو را به‌کلی عوض می‌کنند و باعث می‌شوند در مسیری کاملاً متفاوت حرکت کنی. چنین متونی گاه از چنان تأثیری برخوردارند که با نهایت توانت تلاش می‌کنی در اشتراک‌گذاری آن‌ها بکوشی…
کتاب خیلی کوچکی نوشته‌ام با عنوان «چگونه به یک نویسندۀ آنلاین تبدیل شویم؟» که تا آخر همین هفته توی سایت از آن رونمایی می‌شود.
این کتاب گزیده‌ای از مهم‌ترین نکاتی است طی سال‌های اخیر در دنیای نویسندگی آنلاین آموخته‌ام…
گری واینرچاک از بهترین و فعال‌‌ترین کارآفرین‌های افراد دنیای محتوا است. جملۀ کوتاه و زیبایی از او خواندم که به گمانم می‌تواند همۀ ما را برای آغاز و فعالیت بیشتر در حوزۀ تولید محتوا ترغیب کند…
گاهی اوقات بهترین راه برای ایده‌یابی استفاده از کلمه یا عبارتی خاص در ابتدای متن است؛ کلمه‌ای که شاید هیچ ذهنیت خاصی دربارۀ آن نداشته باشیم، اما محرک ما برای نوشتن از موضوعی بکر و تازه باشد…
نکات زیرپوستی دربارۀ توییتر برای استفادۀ کاربران فارسی‌زبان…
از نیما شفیع‌‌زاده
اگر برای انجام کارها و عادت‌هایت از اعداد و ارقام استفاده نمی‌کنی، یعنی هیچ کاری نمی‌کنی. «هر روز می‌نویسم» راه به جایی نمی‌برد، اگر هر روز در 6 نوبت 33 دقیقه‌ای، 3000 کلمه می‌نویسی، یعنی هدف، یعنی عادت…
با چشم‌های خواب‌آلود به این فکر می‌کردم که آغاز با یک عبارت خاص و مکرر کردن آن، ریتم می‌سازد و به ذهن انسجام می‌دهد؛ همین فرم را در شکل دادن به مایۀ اول خیلی نوشته‌ها می‌توان به کار برد…
انگیزۀ ما در ساخت نخستین کامپیوترهایمان نه حرص بود و نه خودخواهی، ما می‌خواستیم به انسان‌های معمولی هم کمک کنیم به سطح سازمان‌های بزرگ یا حتی بالاتر برسند…
گاهی در نوشتن یک هدف، تغییر یک واژه می‌تواند توانایی و میل ما برای دنبال کردن آن هدف را صد برابر کند…
این عنوان کتابی بود که توی خواب دیدم، کتاب پشت ویترین کتاب‌فروشی شلوغی در یک پاساژ بود. پاساژی که سال‌ها قبل در بیداری گذرم به آن افتاده بود، مرکز فروش لوازم کامپیوتری کجا و کاغذ و کتاب کجا…
تصور کن که می‌خواهی جستار تازه‌ای بنویسی. وقتی با سیستم متصل به اینترنت و موبایلِ روشن به چنین کاری مبادرت می‌کنی، تقریباً با نوشتن هر جمله برای جستجویی مرتبط یا غیرمرتبط در گوگل وسوسه می‌شوی…
این بخش تازه‌ای از وبلاگ است، برای آزمودن قالبی تازه برای نوشتن. تکه‌هایی از روزهای رفتۀ هفته. این کیبوردفرسایی‌ها جملاتی از میان یادداشت روزانه من هستند…
نوشتن از توسعۀ فردی و موفقیت ربطی به نادیده‌گرفتن مشکلات و تلخی‌ها و بازی مسخرۀ «من سیاسی نیستم» ندارد…
احساس می‌کنی درمانده و پریشانی، هیچ دستاورد بزرگی نداری و روز به روز بیشتر در رخوت و افسردگی فرو می‌روی…
هیچ‌گاه در این شک نکن که گروهی کوچک از انسان‌های متعهد و با اندیشه می‌توانند جهان را دگرگون کنند. حقیقت همیشه همین بوده است…
فکر کردن به کلمات و حساس بودن روی کلماتی که انتخاب می‌کنیم و به کار می‌‌بریم، هم تصویر ما را در ذهن دیگران بهبود می‌بخشد و هم کمک می‌کند دقیق‌تر فکر کنیم. همچنین وسواس روی کلمات باعث می‌شود اظهارنظرها و موضع‌گیری‌های ما کندتر و حساب‌شده‌تر شود و درنهایت دیگران ارزیابی بهتری از ما داشته باشند…
اگر کار فعلی‌تان را دوست ندارید نگران نباشید؛ بهترین نکتۀ یک شغل بد این است که باعث می‌شود شغل موردعلاقۀ خودتان را راحت‌تر کشف کنید…
مصرف‌گرایی انواع مختلفی دارد که خطرناک‌ترین آن برای یک فرد خلاق مصرف‌گرایی محتوایی است. اینکه مدام در حال دیدن و خواندن و شنیدن باشی، به این بهانه که می‌خواهی ذهنت را غنی‌‌تر کنی، لازم هست ولی کافی نیست…
خوشحالم که این وب‌سایت در تمام روزهای سال 1396 به طور منظم به روز شد.
بدون شک همراهی دلگرم‌کنندۀ شما خوانندۀ عزیز بود که این اتفاق را رقم زد.
ما آیندگانیم.