این‌گونه می‌بینم نوشتن را 

عشق را به چه تشبیه می‌کنید؟ سفر؟ درخت؟ 

زندگی را به چه مانند می‌کنید؟ جنگ؟ جنگل؟

استعاره‌های ما چیزهای بسیاری درباره‌ی نگرشمان به زندگی می‌گویند.

اصغر سیدآبادی گفته بود: «نوشتن برای هر کسی یک شکل است. برای من مثل دمیدن آفتاب در روزی سرد است یا مثل بارش باران در روزی داغ. چیزی که جریان عادی زندگی را به نفع چیزی بهتر، به‌هم می‌زند، مثل عبور از موج‌های متلاطم و رسیدن به ساحل. اما ساحل همیشه پیدا نیست. نوشتن همیشه روی نمی‌دهد. اما وقتی رخ داد، همه‌چیز بهتر می‌شود.»

استعاره‌ی شما از نوشتن می‌تواند بر شدت شوق شما در نویسندگی اثر بگذارد. با استعاره‌یی مناسب می‌توان از نوشتن مرهم و مرحم ساخت. 

جولیا کامرون گفت: 

نوشتن مانند دوستی‌ست که هرگاه بخواهم می‌توانم سرم را روی شانه‌اش بگذارم و بگریم.»

شما نوشتن را به چه تشبیه می‌کنید؟

 

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

25 خرداد 1402

25 خرداد 1402

3 اردیبهشت 1404

3 اردیبهشت 1404

23 اردیبهشت 1400

23 اردیبهشت 1400

16 اردیبهشت 1402

16 اردیبهشت 1402

4 پاسخ

  1. استعارهٔ اصغر سیدآبادی چه‌قدر فوق‌العاده بود! این‌قدر از تعبیرش لذت بردم که همین الان از روش رونویسی کردم.

  2. نوشتن مثل نقاشی می مونه 🤣
    خب نقاشی واقعا بیش تر حال ادمو خوب می کنه 🤣🤣🤣

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *