من هم از آمپول می‌ترسیدم، اما فهمانده بودندم که قرص کم‌اثر است و باید نیش آمپول را با سوزشِ تب تاخت بزنم.
با این حساب و به‌گمانم:
خاندن قرص است و نوشتن آمپول.
فیلم قرص است و رمان آمپول.
روز قرص است و شب آمپول.
عقل قرص است و دل آمپول.
نثر قرص است و شعر آمپول.
حالا که اینطور شد:
آمپول قرص است و قرص آمپول.
بده شیش.
5 پاسخ
با این خیلی موافقم: «فیلم قرص است و رمان آمپول».
همیشه ابتدا رمان رو می‌خونم بعد فیلمش رو می‌بینم.
ترتیب استفاده‌اشون در رسیدن به هدف خیلی مهمه😂👌
بنابراین هرنکته زمانی و مکانی دارد
حالا که این طور شد هرچیزی جایگاه خودرآ با ضرورتش ثابت میکند وجایگاه خود رادار دواین سلسله تمامی ندارد
همینطوره خانم سجادی. ضرورتش قدرتشه.
ممنون از کامنتتون🙏