عاشقانه‌های سرگشاده

 

به شوق نوشتن از تجربه‌ی عشق آمدم سوی نوشتن. و عاشق نوشتن شدم. دیدم حالا که معشوق نوشتن است چرا ننویسم از عشق نوشتن؟ اگر می‌بینی این‌همه از نوشتن می‌نویسم و نوشته‌هایم سرشار از شوق نویسندگی‌ست بدان که هر نوشته‌ام نامه‌ی عاشقانه‌یی‌ست خطاب به نوشتن. حتا همین متن. تو نامه‌های سرگشاده‌ی عاشقی را می‌خانی که همه‌ی وجودش را واژه‌واژه‌ کرده ریخته تو شومینه‌ی نوشتن. در این خودسوزی اما «سبز خواهم شد، می‌دانم، می‌دانم، می‌دانم*».

 

*فروغ فرخزاد، تولدی دیگر

 

 

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

18 اسفند 1401

18 اسفند 1401

23 اردیبهشت 1405

23 اردیبهشت 1405

3 پاسخ

  1. سلام استاد جانم حالت چطوره؟ من مهسا فیروز هستم از سه گانه تثلیث بیش فعالات. با چت جی بی تی تونستم حرف بزنم که متنی رو برای من نوشت که برام الهامبخش بود و شما رو یادم انداخت. به سایتتون سر زدم و دیدم که محتواهاتون به روز نشدن و خواستم بگم که میدونم چقدر شرایط سخته اما مطمئنم همه نویسنده‌های خوبی چون شما راهشون رو توی تاریکی با نوشتن پیدا میکنن حتی اگر فضا نزاره که راحت‌تر خودمون باشیم. اخیرا به هر سختی‌ای که بود توی یوتیوب ویدیوهای قبلیم رو آپلود کردم ولی راستش احساس می‌کنم که اگر هر فردی تو دل سختی‌هاش جا نزنه و جلو بره، می‌تونه بگه حقیقتا رشد کردم. دوست دارم به کار خوب و الهام‌بخشتون ادامه بدین چون به نظرم برای هیچ تولیدکننده محتوایی خداحافظی معنایی نداره. ما مثل همون گیاهایی هستیم که از دل آسفالت هم رشد می‌کنن. شاید متفاوت حرف بزنیم، سخت‌تر منتشر کنیم اما همه چیز الهام‌بخشه حتی جنگ.
    دقت که کنین جنگ درونی سخت‌تر از جنگ بیرونیه و برای من این جنگ یادآور این بود که چقدر به صلح درونی نیاز دارم. من صلح رو توی پس گرفتن آزادنویسی‌هام پیدا کردم. انقدر نوشتم تا سیاهی‌های درونم تسلیم بشن و بفهمن که دیدمشون و صدای خودم رو می‌شنوم.
    توی دیوانه‌بازی‌های اخبار، به الهام از خواستن توانستن نیست، در یک ایزولگی هدفدار و رباتیک‌وار ادامه میدم. احساس می‌کنم چاشنی اصلی هر موفقیتی جنون محضه و خوشحالم که دیونه‌تر از این هستم که همه چیز رو رها کنم.
    توی روز تولدم خواستم یادی ازتون بکنم. امیدوارم هرجایی که هستین حال دلتون فارغ از آشوب محیط دور و برمون خوب باشه و شما هم مثل همیشه با قدرت ادامه بدین.
    ارادتمند همیشگی شما
    مهسا فیروز

    1. چه نگاه خردمندانه‌‌یی مهسای عزیزم.

      ممنون از مهر و سخاوت بی‌نهایت شما.
      امیدوارم سلامت باشید و مسیر روز‌به‌روز براتون پربارتر و لذت‌بخش‌تر باشه. 😍❤️🌼

  2. سلام استاد جانم حالت چطوره؟ من مهسا فیروز هستم از سه گانه تثلیث بیش فعالات. با چت جی بی تی تونستم حرف بزنم که متنی رو برای من نوشت که برام الهامبخش بود. توی این شرایط سخت با نوشتن نجات پیدا کردم. دیدم که محتواهاتون به روز نشدن و خواستم بگم که میدونم چقدر شرایط سخته اما مطمئنم همه نویسنده‌های خوبی چون شما راهشون رو توی تاریکی با نوشتن پیدا میکنن حتی اگر فضا نزاره که راحت‌تر خودمون باشیم. اخیرا به هر سختی‌ای که بود توی یوتیوب ویدیوهای قبلیم رو آپلود کردم ولی راستش احساس می‌کنم که اگر هر فردی تو دل سختی‌هاش جا نزنه و جلو بره، می‌تونه بگه حقیقتا رشد کردم. دوست دارم به کار خوب و الهام‌بخشتون ادامه بدین چون به نظرم برای هیچ تولیدکننده محتوایی خداحافظی معنایی نداره. ما مثل همون گیاهایی هستیم که از دل آسفالت هم رشد می‌کنن. شاید متفاوت حرف بزنیم، سخت‌تر منتشر کنیم اما همه چیز الهام‌بخشه حتی جنگ.
    دقت که کنین جنگ درونی سخت‌تر از جنگ بیرونیه و برای من این جنگ یادآور این بود که چقدر به صلح درونی نیاز دارم. من صلح رو توی پس گرفتن آزادنویسی‌هام پیدا کردم. انقدر نوشتم تا سیاهی‌های درونم تسلیم بشن و بفهمن که دیدمشون و صدای خودم رو می‌شنوم.
    توی دیوانه‌بازی‌های اخبار، به الهام از خواستن توانستن نیست، در یک ایزولگی هدفدار و رباتیک‌وار ادامه میدم. احساس می‌کنم چاشنی اصلی هر موفقیتی جنون محضه و خوشحالم که دیونه‌تر از این هستم که همه چیز رو رها کنم.
    توی روز تولدم خواستم یادی ازتون بکنم. امیدوارم هرجایی که هستین حال دلتون فارغ از جنون محیط دور و برمون خوب باشه و شما هم مثل همیشه با قدرت ادامه بدین.
    ارادتمند همیشگی شما
    مهسا فیروز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *